ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਉਣ ਉਪਰੰਤ, ਆਸ੍ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਭ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਵੀਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਾਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਧਰਮਕ ਪুত੍ਰ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਆਗਿਆ ਨਾ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਲਈ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਈ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਸੰਯੋਗਵਸ਼, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਲੇ ਆਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿਆਂ; ਆਸ੍ਰਮ ਦੇ ਤਪਸਵੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੇ ਸ਼ੌਰ्य ਨੂੰ ਵੇਖਣ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ੍ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਹੁਣ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਥ ਵਿਚ, ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ੍ਰਮ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਰਾਹ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਕਈ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਮੇਰੂ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਪਤ੍ਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਸ੍ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਝੋਨਾ-ਕਪੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਆਸ੍ਰਮ ਵਿਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਵਿਚ ਧਨਵਾਨ ਸੀ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਤਪ ਦੀਆਂ ਚਿੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਮੈਲ ਨਾਲ, ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੈਠੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਹੇ venerable one, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਕਹੋ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ।” ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੁਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਰਾਮ, ਸੱਚ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਸਦਾਰ; ਇਹ ਆਸ੍ਰਮ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਤੇ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੇ, ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕਿ ਮੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ। ਇਸ ਆਸ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ।” ਇਸ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਵਿਚ ਤੀਬਰ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ; ਇਹ ਗੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਭੰਗ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸੇ ਹਨ।” ਰਾਮ ਦੇ ਇਸ ਉੱਤਰ ਤੇ, ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, “ਇਹ ਆਸ੍ਰਮ, ਹੇ ਰਾਮ, ਧਰਮਕ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਹਿਰਣ ਦੇ ਝੁੰਡ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਸ੍ਰਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ, ਵਾਪਸ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨੁਕਸ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਹਿਰਣ ਹੀ ਹਨ।” ਇਹ ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਰਾਮ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੇਜ਼ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰੱਖ ਲਓ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?” ਰਾਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਸ੍ਰਮ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਰਾਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕੀਤੀ। ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਆਸ੍ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ। ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਮਹਾ-ਆਤਮਾ ਨੇ, ਦੋਨੋ ਵਧੀਆ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ, ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਉਚਿਤ, ਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਰਾਤ ਆ ਗਈ। ਹੁਣ ਅਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪੂਵਕ ਸਤਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਈ, ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਉਠੇ। ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਠੰਢੇ ਅਤੇ ਕਮਲ-ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਸੀ, ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ, ਯਥਾ-ਰੂਪ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਖ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਨਰਮ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, “ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸ੍ਰਮ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸੁਖੀ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਆਦਰ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਿਆ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਸਦੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਆਸ੍ਰਮ ਵੇਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਲੈਣੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਤਪ ਨਾਲ ਨਿਡਰ, ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।” “ਅਸੀਂ ਵਿਦਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ,” ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਆਸ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਆਸ੍ਰਮ ਵਿਚ ਵਸਦੇ ਧਰਮਕ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲੱਗੇ।