ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਦੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਖੀ ਤਪਸਵੀ ਸੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਵਿਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਰਾਮ! ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਬਿਨਾ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਹੋਈਏ। ਆਓ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਦੇਖੋ, ਕਿੰਨੇ ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਪਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਹੈ। ਪੰਪਾ ਦਰਿਆ, ਅਨੁਮੰਦਾਕਿਨੀ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।" ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਹਾਨੀ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਸਾਡਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਰਾਮ! ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਧਰਮਕ ਜੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ; ਮੈਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਪਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਇਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਯੋਗ-ਯੋਗ ਮੌਕੇ ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਵੱਡਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰਾਂ; ਤਾਂ ਕਿ ਸਭ ਤਪਸਵੀ, ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸ਼ੌਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ।" ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਹੁਣ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰਾਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਕਈ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਮੇਰੂ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਭਾਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਚੁਪ-ਚਾਪ ਥਾਂ ਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਛਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਮੈਲ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁਛਿਆ, "ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਪੂਜਨਯ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਆਖੋ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਨਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ!" ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਮ! ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਧਾਰਕ, ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੋ, ਹੁਣ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਂਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹੋ ਕੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਆਏ ਹੋ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਇਆ।" "ਉਹ ਮਹਾ-ਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਤਪ ਦੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਇਸ ਤਪ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਖ਼ਤ ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ, ਤਪ ਨਾਲ ਸੰਯਮਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗਾ; ਪਰ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋ; ਇਹ ਗੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਭੰਗ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।" ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਜੋ ਜਗਤ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ, "ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਹੇ ਰਾਮ, ਧਰਮਕ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੜਾਂ-ਫਲਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ।" "ਇਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਹਿਰਣਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਲੁਭ ਕੇ ਵੀ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ।" ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧੀਰਜ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।" "ਤਿੱਖੇ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਮਾਰ ਕੇ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?" "ਮੈਂ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।" ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ-ਵੰਦਨ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਸੰਧਿਆ-ਵੰਦਨ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਇੰਤਜਾਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ, ਦੋਨਾਂ ਉਤਮ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਅੱਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ (ਸੌਮਿਤ੍ਰ) ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਵੱਲੋਂ ਯਥਾ-ਯੋਗ ਸਨਮਾਨ ਪਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੇ ਜਾਗੇ। ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਕੁੱਲ-ਕੁੱਲ, ਕੰਵਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਸੀ, ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ, ਸਵੇਰੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।