ਜੋ ਰਾਜਾ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਾਂਗ ਜਾਂ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਰਾਜਪੁਰਖਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਐ ਰਾਮਾ, ਐਸਾ ਰਾਜਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਅਮਰ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠਾ ਕੋਈ ਵਨਵਾਸੀ ਤਪਸਵੀ ਜੜੀਆਂ-ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਵੱਡਾ ਸਮੂਹ ਜੋ ਵਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ। ਆ, ਵੇਖ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਪੰਪਾ ਨਦੀ, ਅਨੁਮੰਦਾਕਿਨੀ ਅਤੇ ਚਿਤਰਕੂਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੰਝ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਹਾਨੀ ਅਸੀਂ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਰਾਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਐ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਜ्ञਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ; ਮੈਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ੍ਯ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਇੱਥੇ ਵੱਸਣਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂ; ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇਖੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਉਹਨਾਂ ਦੁਜਾਤੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕੀਤਾ, ਕਈ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਮੇਰੂ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਭਰਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਨ-ਸੁਆਦ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਛਾਲ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤਪ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੇ ਮੈਲ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। "ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਸੱਚੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ।" ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ, "ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ, ਰਘੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਧਾਰੀ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਨਾਲ ਇਹ ਥਾਂ ਇਉਂ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਜੇ ਤਕ ਦੇਵਲੋਕ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋ ਕੇ ਚਿਤਰਕੂਟ ਆ ਗਏ ਹੋ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਪਤੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਖ ਗਏ ਕਿ ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ। ਇਸ ਥਾਂ, ਜਿਹੜਾ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਇੱਥੇ ਵੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਉਸ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਘੋਰ ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਸਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵਿਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੇ ਲਗਨ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਭੰਗ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਦੱਸੀ ਹੈ।" ਰਾਮ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ’ਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, "ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਹੇ ਰਾਮ, ਪੁੰਨਮਈ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਜੜੀਆਂ-ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀਦੀ, ਤੇ ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਹਿਰਣਾਂ ਦਾ ਹੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦੇਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਰ ਕਿਹੜੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉੱਥੇ ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ, ਦੋਵਾਂ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਰਾਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ। ਹੁਣ ਅੱਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।