ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਕਿਰਤਵਿਆਂ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਬਾਰੇ ਗੰਭੀਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਰਾਜਾ, ਰਾਮਾ, ਲੰਮੀ ਖੁਸ਼ਨਾਮੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਇਕ ਤਪस्वੀ ਜੜੀਆਂ-ਫਲਾਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਧਰਮ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਮਾ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੇਹੱਦ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਬਿਨਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਹੋਣ। ਆਉ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵੇਖ। ਪੰਪਾ ਨਦੀ, ਅਨੁਮੰਦਾਕਿਨੀ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤਪਸਵੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋ ਰਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੇ; ਰਾਮਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਵੀਰ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ; ਸਾਡੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਦਾ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਨਾ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਹ ਤਾਂ ਸੰਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ; ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂ; ਤਪਸਵੀਆਂ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਰਿੱਛੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ।" ਫਿਰ, ਰਾਮਾ, ਜੋ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਸੱਤਵੀਂ ਸਰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਰਾਮਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਵਾਰਸ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਛਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਰਿੱਛੇ, ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਤਪ ਅਤੇ ਮੈਲ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਏ ਹੋਏ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਮੈਂ ਰਾਮਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੇ ਸ਼ੂਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ।" ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮਾ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਾਸਬਾਨ; ਇਹ ਆਸ਼੍ਰਮ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ, ਹੁਣ ਜਿਵੇਂ ਰਖਿਆ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰਖਿਆ ਹੇਠ ਹੈ। ਮੈਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇਰੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।" "ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਾਂਜੋ ਹੋ ਕੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਤੇ ਵੱਸ ਰਹੇ ਹੋ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਇਆ। ਵੱਡਾ ਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ।" "ਇਸ ਥਾਂ, ਜੋ ਦੇਵ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਵੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਇਸ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਰਾਮਾ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗਾ; ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦਰਸ਼ਾਏ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦਿਵਦ ਹੋ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਭੰਗ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।" ਰਾਮਾ ਦੇ ਐਸੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ: "ਇਹ ਆਸ਼੍ਰਮ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਧਰਮਿਕ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।" "ਇਸ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲੀ ਹਿਰਣ, ਲੋਭੀ ਹੋ ਕੇ ਪਰ ਨਾ ਹਾਨੀ ਪਾ ਕੇ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ—" "ਰਾਮਾ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।'" "'ਤਿੱਖੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿਉ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਾਨੀ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ?'" "'ਮੈਂ ਇਸ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।' ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।" ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ-ਚਿੱਤ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ, ਦੋ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਯੋਗ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਰਾਤ ਆਉਣ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ।