ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੇ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅਨੇਕ ਸੰਤ-ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਸਭ ਰਾਮ ਜੀ ਕੋਲ ਆਏ, ਜੋ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਯੋਧਾ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਖਾਨਸ, ਵਾਲਖਿਲਯ, ਸੰਪ੍ਰਕਸ਼ਾਲ, ਮਰੀਚੀਪ, ਅਸ਼ਮਕੁੱਟ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਨੇਕ ਤਪਸਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਕੁਝ ਐਸੇ ਵੀ ਸਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਈ ਕਰਦੇ, ਕੁਝ ਸਦਾ ਜਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਕੁਝ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਹੀ ਸੋ ਜਾਂਦੇ ਜਾਂ ਕਦੇ ਨੀਂਦ ਨਾ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ। ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ, ਕੁਝ ਹਵਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੇ, ਕੁਝ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੇਟਦੇ। ਕੁਝ ਸਾਧੂ ਸਦਾ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਚੁੱਕੇ, ਗਿੱਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦੇ, ਜਪ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਪੰਜ ਤਪਾਂ ਵਾਲੀ ਸਾਧਨਾ ਕਰਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਰਾਮ ਜੀ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਤੁਸੀਂ ਇක්ෂਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਰਤਾ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਭਗਤੀ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ ਅਤੇ ਮਾਫ ਕਰਨਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਉਪਜ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਅਧਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਰਾਜਾ ਲੰਮਾ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਉੱਥੇ ਸਨਮਾਨ ਪਾਂਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਪੂਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪਸਵੀ ਸਭਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਆਓ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਅਨੇਕ ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵੇਖੋ। ਪੰਪਾ ਨਦੀ, ਅਨੁਮੰਦਾਕਿਨੀ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਵੱਸਦੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਅਤਿਆਚਾਰ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਰਖਵਾਲਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੋਈ ਰਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਸਾਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਜੀ ਸਭ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਨਾ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨਾ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਵੱਸਣਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਮੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇਖ ਸਕੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਹੁਣ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਦਾਹਕ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਉਹਨਾਂ ਦੁਜਾਤੀ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚੇ। ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਅਨੇਕ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੱਚਾ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਸਦਾ ਇਕੱਠੇ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਅਨੇਕ ਰੁੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਨਿਰਲੇਪ ਥਾਂ ਤੇ, ਛਾਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ। ਉੱਥੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਆ, ਜੋ ਤਪ ਤੇ ਮੈਲ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਬੈਠੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਿਲਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਸੱਚੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਮਹਾਤਪਸਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ।" ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਹੇ ਸਤ੍ਯਧਰਮੀ ਰਾਮ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹੋ, ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਹੁਣ ਰਖਵਾਲੇ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਦੇਵਲੋਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਪਦ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਆਏ ਹੋ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ। ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਇੱਥੇ ਵੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਸਚੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਤਪਸਵੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵਿਧਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਰਭੰਗ ਤੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਦੱਸੀ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਜੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।