ਇਹ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਮ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਉਜਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੈਖਾਨਸ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਾਲਖਿਲਿਆ, ਸੰਪ੍ਰਕਸ਼ਾਲ, ਮਰੀਚੀਪ, ਅਸ਼ਮਕੁੱਟ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ ਵੀ ਸਨ। ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਠੇਕਾ ਵਾਂਗ ਵਰਤਦੇ, ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਕੁਝ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਨੀਂਦ ਦੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ। ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ, ਕੁਝ ਹਵਾ 'ਤੇ, ਕੁਝ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੇਟੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਕੁਝ ਸਿੱਧੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਕੁਝ ਗੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਕੁਝ ਜਪ-ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗੇ, ਕੁਝ ਪੰਜ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਖਵਾਲੇ, ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਤੇ ਸ਼ੌਰਿਆ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ-ਭਕਤੀ, ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰਮਿਆ ਹੋ।" "ਅਸੀਂ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਤੇ ਧਰਮ-ਪ੍ਰੇਮੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਰਖਵਾਲੇ! ਸਾਡੇ ਅਰਜ਼ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨਾ। ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਉਪਜ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਜਾਂ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ। ਐਸਾ ਰਾਜਾ ਲੰਬੀ ਸ਼ੋਭਾ ਪਾਉਂਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਤੇ ਉਥੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ।" "ਕੋਈ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਜੜ-ਫਲ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ, ਜਿਹੜਾ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਵੱਡੀ ਭੁਕੰਡੀ ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀ ਤਪਸਵੀ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਹਫ਼ਾਜ਼ਤ ਹੇਠ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਿਨਾ ਰਖਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਆਓ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਪੰਪਾ ਨਦੀ, ਅਨੁਮੰਦਾਕਿਨੀ, ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਕਤਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋ ਰਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹਾਨੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਰਖਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ; ਰਾਮ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਧਰਮ-ਨਿਸ਼ਠ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ, ਸਭ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ; ਮੈਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਯੋਗ-ਯੋਗ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਆ ਗਿਆ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀ ਹੋਣਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਲਿਆਵੇਗਾ।" "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂ; ਆਓ, ਤਪਸਵੀ, ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੇਰਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦਾ ਸ਼ੌਰਿਆ ਵੇਖੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੁਹੀਂ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੁੱਚਾ, ਮਹਾਂ ਮੇਰੂ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਭਾਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਕ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਛਾਲਾ-ਕਪੜੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ ਤੇ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਲ-ਮਲੂਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਮਾਣਯੋਗ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਮਹਾ-ਤਪਸਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਖੋ।" ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਰਘੁ-ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਮ, ਸਚਾਈ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਖਵਾਲੇ; ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ, ਹੁਣ ਰਖਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।" "ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ, ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵ-ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਚਲਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਇਆ।" "ਉਹ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਅਸਥਾਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਂ ਤਪ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ, ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਵੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਉਸ ਮਹਾ-ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਸੱਚ-ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ, ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਮਹਾ-ਤਪਸਵੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗਾ; ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਵੱਸਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।