ਰਾਮ ਜੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ, ਇਹ ਰਸਤਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰ, ਪਿਆਰੇ, ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਛੱਡ ਨਾ ਦਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਖਾਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੇ ਅੱਗ ਜਗਾਈ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਵਿਚ ਯਜਨ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅੱਗ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਵਾਲ, ਸਰੀਰ, ਪੁਰਾਣੀ ਖਾਲ, ਹੱਡੀਆਂ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਵਿਚੋਂ ਨਵੇਂ, ਉਜਲੇ, ਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਭਰਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਰਭੰਗ ਦੀ ਜੋਤਿ ਚਮਕ ਉਠੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਉਪਾਸਕਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੇ ਰਚਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ ਵੇਖਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ। ਜਦ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਮ ਕੋਲ ਆਏ, ਜੋ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੈਖਾਨਸ, ਵਾਲਖਿਲਯ, ਸੰਪ੍ਰਕਸ਼ਾਲ, ਮਰੀਚੀਪ, ਅਸ਼ਮਕੁੱਟ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ ਵੀ ਸਨ। ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਅਨਾਜ ਪੀਸਦੇ, ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਕੁਝ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੋਦੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸੌਣੇ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਵੱਸਦੇ। ਕੁਝ ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ ਤੇ, ਕੁਝ ਹਵਾ ਤੇ, ਕੁਝ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਕੁਝ ਸਿੱਧੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਕੁਝ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਕੁਝ ਭਿੱਜੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ, ਕੁਝ ਜਪ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਪੰਜ ਤਪ ਕਰਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਰਾਮ ਕੋਲ ਆਏ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਜਾਣਨਹਾਰੇ ਤੇ ਰਖਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ। ਤੁਹਾਡਾ ਜਸ ਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਪਿਤਾ ਭਗਤੀ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ। "ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਪਜ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਰਜਾ ਦੀ ਰਖਿਆ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਜਾਂ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਰਾਮ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜਸ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਣਵਾਸੀ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤਪ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। "ਇਹ ਵੱਡਾ ਜਥਾ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪਸਵੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਰਖਿਆ ਹੇਠ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾਂ ਰਖਵਾਲੇ ਦੇ। ਆਓ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵੇਖੋ। ਪੰਪਾ ਨਦੀ, ਅਨੁਮੰਦਾਕਿਨੀ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਘਾਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੇ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤਿ ਭਯਾਨਕ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਯੋਗ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੇ ਰਾਮ, ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਸਾਡੀ ਰਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਕਕੁਤਸਥ ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਨਾ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਲਈ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸੰਯੋਗਵਸ਼, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂ; ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਰਮਣੀ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਦੇਖਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਮੇਰੂ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਭਾਈ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਕੱਠੇ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਸੁੰਨੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਛਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਕੁਟੀਆਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਤਪ ਅਤੇ ਮੈਲ ਦੇ ਲਕੜੀ ਪਹਿਨੇ, ਆਦਰਯੋਗ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਡਿਆਈਯੋਗ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਬੋਲੋ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨਹਾਰੇ, ਸੱਚੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।" ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਤਿਆਚਾਰੀ ਰਾਮ; ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਬਲ ਰਖਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।