ਹੇ ਰਾਮ, ਇੱਥੇ ਇਸ ਅਰਣ੍ਯ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਜ੍ਵਲ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼ਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬੜੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਵੋਗੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਕਰਨਗੇ। ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਜਾਓ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਸ ਲਈ ਸਭ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਰਾਮ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਦੇ ਉਲਟ ਵਹਾਅ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚਲੋ। ਇਹ ਨਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਹਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਰਸਤੇ ’ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੋਗੇ। ਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਰਾਮ, ਇਹੀ ਰਸਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਧਰੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਸ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਚਮੜੀ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੇ ਅੱਗ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਕੀਤੀ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਯਗ੍ਯ-ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅੱਗ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਵਾਲ, ਸਰੀਰ, ਪੁਰਾਣੀ ਚਮੜੀ, ਹੱਡੀਆਂ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਸਾਰਾ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਚੌਕ ’ਚੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸ਼ਰਭੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਉਥੇ ਰਚਨਾਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵੇਖਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਭੰਗ ਦੇ ਸਵਰਗਾਰੋਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਪੱਸਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਕਕੁਤ੍ਸਥ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਕੋਲ ਆਏ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਖਾਨਸ, ਵਾਲਖਿਲ੍ਯ, ਸੰਪ੍ਰਕਸ਼ਾਲ, ਮਰੀਚਿਪ, ਅਸ਼ਮਕੁੱਟ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਊਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਤਪੱਸਵੀ ਸਨ। ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਅਨਾਜ ਪੀਸਦੇ, ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਕੁਝ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਤਦੇ, ਕੁਝ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁੱਤਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠ ਰਹਿੰਦੇ। ਕੁਝ ਪਾਣੀ ’ਤੇ, ਕੁਝ ਹਵਾ ’ਤੇ, ਕੁਝ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਸਿੱਧੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਕੁਝ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਕੁਝ ਗੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ, ਕੁਝ ਜਪ-ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਪੰਜ ਤਪਾਂ ਵਾਲੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਰਾਮ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਤਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗ ਮਹਾਨ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਕੀਰਤੀ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਧਰਮ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਣ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਖਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨਾ। "ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਜੇਕਰ ਪ੍ਰਜਾ ਤੋਂ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਜਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਤਪੱਸਵੀ ਜੋ ਕੁਝ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਕਰਦੇ, ਉਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪੱਸਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਰਾਖਸ਼ਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਵਧ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। "ਆਓ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਤਪੱਸਵੀ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਪਏ ਪਏ ਹਨ। ਪੰਪਾ ਨਦੀ, ਅਨੁਮੰਦਾਕਿਨੀ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਰਾਮ! ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਕਕੁਤ੍ਸਥ ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ, ਮੈਂ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਲਈ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ’ਤੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੀਰਤਾ ਦੇਖੋ।" ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸਭ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਹੁਣ, ਸੁਣੋ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗ। ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਭਾਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸੁੰਨ-ਸੁਆਦ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਜੋ ਛਾਲ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ।