ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਦੈਵੀ ਘੋੜੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਉਹੀ ਘੋੜੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦਰ, ਪੁਰੁਹੂਤ ਦੇ ਘੋੜੇ ਵਜੋਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਵਰਗੇ, ਨੌਜਵਾਨ, ਕਣਕਣ ਵਾਲੇ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ ਪਾਏ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਚੌੜੇ-ਚੌੜੇ ਸੀਨੇ ਵਾਲੇ, ਲੋਹੇ ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਦੁਰਲੱਭ ਲੱਗਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੀਨਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਾਰ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਇੰਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਲੱਗਦੇ ਜਿਵੇਂ ਪੱਚੀਸ ਸਾਲ ਦੇ ਹੋਣ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਸਦੀਵ ਇੰਨੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗ ਯੋਧੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਸੁਹਣੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ (ਸੀਤਾ) ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਠਹਿਰੋ, ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਪਤਾ ਨਾ ਲਵਾ ਲਵਾਂ ਕਿ ਇਹ ਰਥ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕੌਣ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਥਾਂ ਤੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਰਭੰਗ ਮੁਨੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਇੰਦਰ (ਸ਼ਚੀਪਤੀ) ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਰਾਮ ਇੱਥੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਕਸ਼੍ਯ ਤੱਕ ਲੈ ਚਲੋ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇੱਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਕਰ ਕਾਰਜ ਕਰਨਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੈਵੀ ਰਥ 'ਚ ਵਾਪਸ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ਰਭੰਗ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚੇ। ਉੱਥੇ, ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸ਼ਰਭੰਗ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਆਮਦ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੇ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। "ਹੇ ਰਾਮ," ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੰਦਰ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਆਇਆ ਸੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਲਿਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਲੋਕ ਬੜੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਤਿ-ਇੰਦਰਿਯ ਨਿਗ੍ਰਹਿ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹਨ। ਪਰ, ਹੇ ਨਰ-ਸ਼ੇਰ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਨਾ ਵੇਖ ਲਵਾਂ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਜਦ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਨਰ-ਉਤਮ, ਮੈਂ ਅਚੁੱਕ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਦੈਵੀ ਲੋਕ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।" ਸਰਭੰਗ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ਿ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਸ਼ਰਭੰਗ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਇੱਥੇ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਹਿੱਤ ਦੇਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਓ, ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਏਗਾ। ਇਸ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਉਲਟ ਵਹਾ ਕੇ ਪਾਲੋ, ਇਹ ਨਦੀ ਫੁੱਲ ਤੇ ਤਾਰੇ ਲਿਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਲਕਸ਼ਯ ਪਾ ਲਵੋਗੇ। ਇਹੀ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਰ-ਸ਼ੇਰ। ਹੁਣ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਮੇਰਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਕਰੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਚਮੜਾ ਛੱਡ ਦਿਆਂ।" ਫਿਰ, ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੇ ਅੱਗ ਜਗਾਈ, ਸ਼ੁੱਧ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਮੁਨੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਅੱਗ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ, ਚਮੜੀ, ਹੱਡੀਆਂ, ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਸਾਰਾ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਚਿਤਾ ਵਿਚੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉੱਭਰਿਆ, ਤੇ ਚਮਕ ਉਠਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਪਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਦੇਖਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਸ਼ਰਭੰਗ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਕੋਲ ਆ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਉਰਜਾਵਾਨ ਸੀ। ਉਥੇ ਵੈਖਾਨਸ, ਵਾਲਖਿਲ, ਸੰਪ੍ਰਕਸ਼ਾਲ, ਮਰੀਚੀ, ਅਸ਼ਮਕੁੱਟ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਸੌਣ ਵਾਲੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਜੀਉਣ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਣ ਵਾਲੇ, ਗਗਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੇਟਣ ਵਾਲੇ, ਖੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਭੀਨੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਜਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ, ਪੰਜ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪਰਮ ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਤੁਸੀਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਲਿਊਰ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ, ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋ। ਹੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ, ਤੇ ਮਾਫ ਕਰਨਾ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਰਭੰਗ ਦੇ ਤਪ ਤੇ ਉਤਕਰਸ਼, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਰਵਾਨਗੀ, ਰਾਮ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਮ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਸਰੈ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਰਾਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਿਆ।