ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵਾਸਿਸ਼ਠਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀ ਦੀ ਉੱਚਾਈ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬੋਲਾ, "ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਆਏ ਹੋ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।" ਵਾਸਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ 'ਤੇ ਖਰੇ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। "ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਰਾਜਾ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਮਾਰੀਆ ਅਤੇ ਸੁਬਾਹੂ ਨਾਮਕ ਦੋ ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਈ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੂਜਾ ਪਾਠ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰਦੇ ਹਨ।" ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਜਤਾਈ। "ਮੇਰਾ ਰਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਅਜੇ ਸਿਰਫ਼ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੈ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। "ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਫੌਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਰਾਤ ਦੇ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਪਰ ਵਾਸਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਹੀ ਉਹ ਸਖਤ ਲੜਾਕਾ ਹੈ ਜੋ ਮਾਰੀਆ ਅਤੇ ਸੁਬਾਹੂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। "ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਯੁੱਧ 'ਚ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਸ਼ਹਿਰਤ ਸਾਰੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। "ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਅਨੰਤ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਦਿਲ 'ਚ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਦਰਦ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਵਾਸਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦਾ ਕੋਈ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਭਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਾਸਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਅਗੇ ਅਡਿੱਠ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਵਾਸਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਲਾਇਆ ਕਿ ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸ਼ਹਿਰਤ ਉਹਨਾਂ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਇਹ ਵੀ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮੌਕਾ ਰਾਮ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਮੌਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਮੰਜ਼ਰ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ, ਬਚਾਅ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਜੰਗ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ।