ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਵਿਰਾਧਾ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਣ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਖਸ਼ਸ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਜੰਗਲ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਰਾਧਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਭਾਈ—ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ—ਸੀਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਘੁੰਮਦੇ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਆਗੇ ਵਧੇ। ਹੁਣ ਪੰਜਵਾਂ ਸर्ग ਸੁਣੋ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਧਾ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਣੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਇਹ ਜੰਗਲ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਅਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਣ-ਵਾਸੀ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਆਦਤ ਨਹੀਂ।” “ਚਲੋ, ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਹਾ-ਤਪस्वੀ ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਥੇ, ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਵੇਖੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਛੁਹਦੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਹਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ 'ਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਵੇਖਿਆ। ਦੂਰੋਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਵੱਡੇ ਸਫੈਦ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਵਾਂਗ, ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਡੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਉੱਤਮ ਚੌਰੀਆਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਸਨ, ਵੇਖੀਆਂ। ਉਹ ਚੌਰੀਆਂ ਉੱਚ-ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹਿਲਾਈਆਂ। ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਗੰਧਰਵ, ਦੇਵਤਾ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਨਾਲ, ਵਾਸਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਰਥ ਦਿਖਾਇਆ। “ਲਕਸ਼ਮਣ, ਦੇਖੋ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਰਥ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਰੁਹੂਤਾ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਘੋੜੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਉਹ ਬਬਰ-ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਕੁੰਦਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜੀ ਹੋਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛਾਤੀ ਚੌੜੀਆਂ, ਬਾਹਾਂ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਲਾਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਬਬਰ-ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਖਤਰਨਾਕ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚਣੇ ਔਖੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਪਚੀਸ ਸਾਲ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ, ਦਰਅਸਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਮਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਬਬਰ-ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਨੌਜਵਾਨ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਦਿਲਕਸ਼। “ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਇੱਥੇ ਰਹੋ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲਵਾਂ ਕਿ ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨੂੰ “ਇੱਥੇ ਰਹੋ” ਕਹਿ ਕੇ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਜਦ ਰਾਮ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਸਿਆ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਇੰਦਰ—ਨੇ, ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਰਾਮ ਇੱਥੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ ਲੈ ਜਾਓ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਜ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਤਪस्वੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰਥ 'ਤੇ, ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਇੰਦਰ, ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਚਲਾ ਗਿਆ। ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਯਜਨ-ਅਗਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਨਿਮੰਤਰਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। “ਇਹ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪ-ਵਸ ਵਿਚ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਪਰ, ਤੇਰਾ ਨੇੜਾ ਹੋਣ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਪੁਰਸ਼-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ। ਹੁਣ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਮੈਂ ਉੱਚਤਮ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਤੁੱਟ ਹਨ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਲੋਕ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ—ਜੋ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ—ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਹੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਨੂੰ, ਬੁਧਿਮਾਨ ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: “ਇੱਥੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਉੱਚਤਮ ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਜਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੇਗਾ। ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਦੇ ਉਲਟ ਵਹਾਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਮ, ਚੱਲ; ਇਹ ਨਦੀ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮੰਜਿਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।