ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ, ਵਿਰਾਧ ਦੇ ਗਲ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੰਖ ਵਰਗੇ ਕੰਨ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਗੱਜ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਰਾਮ-ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਭਾਈ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਤੇਜ਼, ਵਿਰਾਧ ਨਾਮਕ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਵੱਡਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਦੋਵੇਂ ਨਿਪੁੰਨ ਭਾਈਆਂ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਵਿਰਾਧ ਨੂੰ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਰਾਧ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਇੱਛਾ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਰਾਧ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਭਾਈ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਘੁੰਮੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਪੰਜਵਾਂ ਸਰਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਰਾਧ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨੋਬਲ ਵਧਾਇਆ। ਰਾਮ, ਜੋ ਪ੍ਰਚੰਡ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਜੰਗਲ ਬੜਾ ਕਰੜਾ ਤੇ ਔਖਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇੰਨੇ ਜੰਗਲੀ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਆਦੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਹਾਂਤਪਸੀ ਸ਼ਰਭੰਗ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਚੱਲੀਏ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸ਼ਰਭੰਗ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਸ਼ਰਭੰਗ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਚੰਭੇਜਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਛੁਹੰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਕਈ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਹਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੂਰੋਂ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸਫੈਦ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਵਰਗਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਫ ਛਤਰੀ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਵਿਲੱਖਣ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਥਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਉੱਤਮ ਚੰਵਟਾਂ ਵੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੰਵਟਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਿਲਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਕਈ ਗੰਧਰਵ, ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ, ਵਧੀਆ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਾਸਵ (ਇੰਦ੍ਰ) ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਥੇ ਸਤਕ੍ਰਤੁ (ਇੰਦ੍ਰ) ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਉਹ ਅਚੰਭੇਜਨਕ ਰਥ ਵਿਖਾਇਆ। "ਵੇਖ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਰਥ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਪੁਰੁਹੂਤ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਘੋੜੇ ਹਨ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਤੇ ਉਹ ਬਬਬਰ-ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਦੇ ਚੌੜੇ ਸੀਨੇ, ਲੋਹੇ ਵਾਂਗ ਬਾਂਹਾਂ, ਲਾਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਔਖੇ ਹਨ।" "ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਮਾਲਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਲਗਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਚੀ ਸਾਲ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ।" "ਇਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਬਬਬਰ-ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ, ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮਨੋਹਰ।" "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਇਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਠਹਿਰੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਕਿ ਇਹ ਰਥ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਕੌਣ ਹੈ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਕਕੁਤਸ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, "ਇੱਥੇ ਰਹੋ" ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ਰਭੰਗ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਜਦ ਰਾਮ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸ਼ਚੀਪਤੀ (ਇੰਦ੍ਰ) ਨੇ, ਸ਼ਰਭੰਗ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮ ਇੱਥੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ ਲੈ ਚਲੋ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਰ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਘਵ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਯਜਨ-ਅਗਨੀ ਕੋਲ ਬੈਠੇ ਸ਼ਰਭੰਗ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਸੱਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਘਵ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। "ਇਹ ਇੰਦ੍ਰ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਿਲਦੇ ਨਹੀਂ।" "ਪਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ।" "ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਮੈਂ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗਾ।" "ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ ਜੋ ਅਖੁੱਟ ਹਨ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਲੋਕ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਦਾਂ ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ; ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ।