ਜਦੋਂ ਸਿਤਾ ਨੇ ਮਧੁਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਸਕਤਿ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਆਸਕਤਿ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਤਬ ਉਹ ਆਸਕਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਮੈਥਿਲੀ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਆਸਕਤਿ ਨੇ ਆਰੰਭ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਅੱਗੇ, ਪਿਆਰੀ ਬੇਟੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਕਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ।" ਸਿਤਾ, ਜੋ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਬੇਟੀ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਆਸਕਤਿ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ। ਰਾਮ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਆਸਕਤਿ ਮਹਿਲਾ ਵਲੋਂ ਮਿਲੀ ਸਨੇਹ ਦੀ ਭੇਟ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਮੈਥਿਲੀ ਸਿਤਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਸਕਤਿ ਮਹਿਲਾ ਵਲੋਂ ਮਿਲੀ ਭੇਟ — ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ — ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਦੇਖ ਕੇ ਜੋ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦਿਲੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਮੁਖ ਵਾਲਾ ਰਾਮ, ਆਸਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਧ ਪੁੱਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਵਾਗਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਤ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਬਿਤਾਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ, ਦੋਨੋ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ — ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ — ਨੇ ਆਸਕਤੀਆਂ ਲਈ ਅੱਗ ਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਲਈ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਸਦੇ ਧਰਮਵਾਨ ਆਸਕਤੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਖਤਰਨਾਕੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਘਵ, ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਰੱਤ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਆਸਕਤੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋਣ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" "ਇਹ ਉਹ ਰਸਤਾ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਫਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਰਸਤੇ ਰਾਘਵ, ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਸਕਤਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਘਵ — ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ — ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ 119ਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ, ਪਹਿਲੀ ਮਹਾਕਾਵਿ, ਚੌਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਅਰਣਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਵਿਚ। ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਅਤੇ ਛਾਲ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਦੇ, ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਔਖਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੰਗਣਾਂ ਸਦਾ ਸਾਫ ਸुथਰੀ, ਅਨੇਕ ਹਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਸਦਾ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਤੇ ਸੇਵਿਤ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਅਗਨਿਕੁੰਡ, ਚਮਚ, ਪਾਤਰ, ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ, ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ, ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲੀ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਹਵਨ ਤੇ ਅਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਵਿਚ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਆਸਕਤਿ ਵੱਸਦੇ, ਜੋ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਦੇ, ਛਾਲ ਤੇ ਕਾਲੀ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਦੇ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ। ਸ਼ੁੱਧ ਆਹਾਰ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਦੇ ਆਸਰਮ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ। ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਸਰਮਾਂ ਦੇ ਚਕ੍ਰ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਾਘਵ ਨੇ ਵੇਖਿਆ। ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੜਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਵੈਦੇਹੀ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ; ਧਰਮਵਾਨ ਨੂੰ ਉਗਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਹੋਇਆ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਆਸਕਤੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਜੰਗਲ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕ, ਰਾਮ ਦੀ ਆਕਰਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਾਕਤ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਪਹਿਨਾਵੇ ਨੂੰ ਅਸ਼ਚਰਜ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ। ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕ, ਵੈਦੇਹੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਿਗਾਹਾਂ ਅਟਕਾ ਕੇ, ਅਸ਼ਚਰਜ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ। ਉਥੇ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਆਸਕਤੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮਵਾਨ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ। ਪੂਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੜਾਂ, ਫੁੱਲ, ਫਲ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਸਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਧਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਸਭ ਦੇ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ: "ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹੋ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁਰਖ—" "ਰਾਜਾ, ਦੰਡ ਧਾਰਕ, ਸਦਾ ਸਨਮਾਨ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ, ਰਾਘਵ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਰਿਆਸਤ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਾਂ। ਸ਼ਹਿਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ।" "ਅਸੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦੰਡ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਸਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਆਸਕਤੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਣਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਧਨਵਾਨ ਹਾਂ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਘਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਫਲ, ਜੜਾਂ, ਫੁੱਲ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਆਸਕਤੀਆਂ ਤੇ ਸਿਧ ਪੁੱਤੀਆਂ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਰਾਮ, ਸਵਾਮੀ, ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ, ਅਰਣਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਦੂਜਾ ਚੈਪਟਰ ਸੁਣੋ। ਫਿਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਕਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਕਾਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ, ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਵੇਖੀ, ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ, ਪਰ ਕਿਰਕਿਰਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।