ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਸਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨਤਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਤੀਰੰਦਾਜੀ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਧਦੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਾਈ ਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਰਾਮ ਕਿਸੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੁੰਦੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਘਨ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਾਈ ਸਨ, ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਮਯਾਬੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਆਏ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਮਨ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਆਰਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਖੈਰ-ਮਕਦਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਕੀ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਆਗਮਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਾਸ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਪਰ ਉਸ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦੈਤਾਂ, ਮਾਰੀਚ ਅਤੇ ਸੁਬਾਹੂ, ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਆਰਤੀ ਨੂੰ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਅਸਲੀਅਤ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਭਾਲ ਹੋਣੀ ਸੀ।