ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੂਬਸੂਰਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਪੁਰਸਕਾਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ। ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਹੇ। ਉਹ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਬਲ ਸਨ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਾਈ ਸਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬੇਹੱਦ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲਦੇ, ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ। ਦਸ਼ਰਥ, ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ। ਇਕ ਦਿਨ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤروں ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਡਿੱਠ ਵਿਰਾਸਤ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਆਏ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਆਗਮਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸੁਖ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਮਨ ਨੂੰ ਅਨਮੋਲ ਸਮਝਿਆ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਮਨ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਬੇਬੇ ਦੀ ਸੰतान ਦਾ ਜਨਮ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਸੀ।