ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਪ੍ਰਤਿਬਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਜਨਮੇ, ਪਰ ਸਭ ਦੀਆਂ ਰੂਪ-ਰੰਗ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਜੁੜਵਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮੇ, ਤਾਂ ਗਾਂਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਗਾਇਕੀ ਕੀਤੀ, APSARAS ਨੇ ਨੱਚਿਆ, ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ ਦਾ ਵਰਸਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਾਰਡਾਂ, ਜਨਮ-ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਇਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਗਿਣਤੀ ਦੇ 11 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨਾਮਕਰਨ ਸਮਾਰੋਹ ਮਨਾਇਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਬਰਕਤ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਜਨਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਕਰਵਾਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਝੰਡਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਸ਼ੂਰਵੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹੇ। ਸਭ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਦੀ ਚਮਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਟੁੱਟ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਚੰਦਰਮਾ ਵਰਗੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ ਅਤੇ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਉਹ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ੁਕ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਾਈ ਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਤਿ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਰਾਮ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦਾ, ਤਦੋਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬਾਂਕੇ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਾਈ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਭਰਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਮਹਾਨ ਸਾਧਕ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਆਏ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੁਆਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੋਤਲ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਾਧਕ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਖ, ਧਨ, ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀਆਂ ਖਬਰਾਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। ਸਾਧਕ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨ ਸਬਕ ਸਿਖਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਾਧਕ ਨੇ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਧਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਆਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਮਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਖੀ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਬਰਸਾਤ, ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਨਮ, ਜਾਂ ਖੋਈ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਵਾਪਸੀ।" ਉਹ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਆਏ ਹਨ। "ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਰਾਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਸਥਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਬਦਲਾਵ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।