ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਸੀ। ਉਹ ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣ ਦੇ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਬਰਕਤ ਸੀ। ਫਿਰ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਘਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਰਤ ਰੱਖਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣ ਦੀ ਅੱਧੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਧਾਰੀ ਸਨ। ਰਾਮ ਦਾ ਜਨਮ ਪੂਸ਼ਿਆ ਤਾਰੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਘਨ ਦਾ ਜਨਮ ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਤਾਰੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਧਾਰੀ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ, ਤਾਂ ਗਾਂਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਗਾਇਕੀ ਕੀਤੀ, apsaras ਨੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗੇ, ਦਿਵਿਆ ਢੋਲ ਵੱਜੇ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋਈ। ਇਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਪਲ ਸਾਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਗਾਇਕਾਂ, ਵੰਸ਼ਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਊਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਗਿਆਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮਕਰਨ ਸਮਾਰੋਹ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ, ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਮ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਘਨ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਰਾਮ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਹਿਰਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕਿ ਰਾਮ ਦਾ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਰਾਮ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬੰਦੂਕ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ। ਦਸ਼ਰਥ, ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦਾ ਦਾਦਾ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੇ ਵਾਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾਨ ਮੁਨਿ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਆਏ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰਖਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉੱਠਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਮਰਿੱਧੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਮਰਿੱਧੀ ਦਾ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਨਮੋਲ ਤੋਹਫਾ ਸਮਝਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।