ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਣੀ ਕੈਕਈ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਜੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿਣ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਖੁਰਾਕ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦੇ, ਜੀਵਨ ਦਾ ਯਾਤਰਾ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕਰਮ-ਅਕਰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਜੀਵਨ-ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਗਨੀ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਸੌ ਯਜਨ ਕਰ ਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪस्या ਕਰਕੇ ਵੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਊਰਜਾ ਤੇਜ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਸਚਾਈ, ਧਰਮ, ਵੀਰਤਾ, ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਦਇਆ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਆਦਰਯੋਗ ਮਾਰਗ ਹਨ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਐਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਹੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਆਗਲੇ ਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਉਸ ਕਰਤੱਬ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਵਿਕਾਰ ਵੱਲ ਸੀ; ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਵਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ ਦੋਸ਼ੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਵੀ ਦੋਸ਼ੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਦੇਹਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਸਤਿਕ ਹੈ, ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਰਾਮ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਆਗਲੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਵਨ ਤੇ ਯਜਨ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਹਨ। ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਅਹਿੰਸਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਨਿਸਕਲੰਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ, ਨਰਮਤਾ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਨਾਸਤਿਕ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਨਾਸਤਿਕ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਨਾਸਤਿਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਜੋ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਮੈਂ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਪਰ, ਰਾਮ ਜੀ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ੧੦੯ਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਾਬਾਲੀ ਵੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਨ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ। ਹੁਣ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਥ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ।" ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਬਣੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੂਰ (ਵੱਢਾ ਸੂਰ) ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਮਰੀਚੀ ਤੋਂ ਕਸ਼੍ਯਪ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੋਂ ਮਨੁ। ਮਨੁ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਨਾਥ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਕਸ਼੍ਵਾਕੁ ਸੀ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨੁ ਨੇ ਇਕਸ਼੍ਵਾਕੁ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਕਸ਼੍ਵਾਕੁ, ਜੋ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਕਸ਼੍ਵਾਕੁ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਕੁਕਸ਼ੀ ਹੋਏ, ਕੁਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੀਰ ਬੀਰਯੁਕਤ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਹੋਏ। ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਾਣਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਬਾਣਾ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਨਰਣਯਾ ਹੋਏ। ਅਨਰਣਯਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਨਾ ਅਣਚਾਹੀ ਮੀਂਹ ਪਈ, ਨਾ ਅਕਾਲ ਆਇਆ, ਨਾ ਕੋਈ ਚੋਰ ਸੀ। ਅਨਰਣਯਾ ਤੋਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਥੂ ਰਾਜਾ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਥੂ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਹੋਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਤਿਆਚਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧੁੰਧੁਮਾਰਾ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵ। ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਾਂਧਾਤਾ ਹੋਏ, ਮਾਂਧਾਤਾ ਤੋਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੁਸੰਧਿ ਹੋਏ। ਸੁਸੰਧਿ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਧ੍ਰੁਵਸੰਧਿ ਤੇ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧਿ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਸੀਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈਹਯ, ਤਾਲਜੰਘ ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ਿਬਿੰਦੂ ਆਦਿ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਝਗੜਾ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਜੰਗ ਹਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਗਰਭਵਤੀ। ਇੱਕ ਨੇ ਦੂਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭਨਾਸ਼ਕ ਦਵਾਈ ਦਿਤੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਚ੍ਯਵਨ, ਜੋ ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਕੋਲ ਕਾਲਿੰਦੀ ਗਈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਧਰਮੀ, ਗੁਣੀ, ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਥਾਪਕ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੋਵੇਗਾ।" ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਈ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਸਹਪਤਨੀ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਗਰਭਨਾਸ਼ਕ ਦਵਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦਵਾਈ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਸਾਗਰ ਨਾਮਕ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸਾਗਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਖੋਦਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਨਾਲ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਗਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮੰਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੀ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਅਸਮੰਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਸੀ। ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਲੀਪ ਅਤੇ ਦਿਲੀਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਗੀਰਥ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ।