ਰਾਮਚਰਿਤਮਾਨਸ ਦੀ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੀ ਇਹ ਘਟਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਹੀ ਉੱਚਾਈ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਸਲਾਹ ਮਿਲੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਤਰਕਸੰਗਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਰਾਮ ਜੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਭਰਤ ਦੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਣੀ ਕੈਕਈ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜੀ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸਾਫ ਸੁਥਰਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੜਾਂ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੰਜੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰੱਖ ਕੇ, ਧੋਖਾ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਸੱਚ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਸਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਿਆਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਸੋਮ—ਇਹ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਭੋਗਤਾ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵੀ ਸੌ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਲੱਭਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਵੀ ਸਵਰਗ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜੋ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਉਬਲ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੱਚ, ਧਰਮ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ, ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਸੁਗਮ ਰਾਹ ਹਨ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਉਸ ਕਰਮ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਸੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੋਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਸਤਿਕ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਵਾਲਾ ਮਨ ਵੀ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਦੇਹਯੋਗ ਮਨੁੱਖ ਨਾਸਤਿਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹੋਮ ਅਤੇ ਯਜਨ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਹਨ।" "ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹਨ, ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਦਾਗ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਦੁਬਾਰਾ ਬੜੀ ਨਰਮਤਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, "ਮੈਂ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਨਾਸਤਿਕ ਹਾਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ, ਮੁੜ ਨਾਸਤਿਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" "ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਪਰ, ਰਾਮ ਜੀ, ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦਾ ਇੱਕ ਸਰਗ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ, ਤਾਂ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਾਬਾਲੀ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਨ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੁਣ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।" "ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਲੇ ਪਾਣੀ ਹੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਬਣੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਭਰੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੂਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ।" "ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਈ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਰੀਚਿ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਮਰੀਚਿ ਤੋਂ ਕਸ਼੍ਯਪ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ, ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੋਂ ਮਨੁ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਦਿ ਪਿਤਾ ਹਨ। ਮਨੁ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਇක්ෂਵਾਕੁ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।" "ਇਹ ਸੁਖੀ ਧਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨੁ ਨੇ ਇੱਖਵਾਕੁ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇੱਖਵਾਕੁ, ਜੋ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਰਾਜੇ ਸਨ, ਉਹੀ ਜਾਣੋ।" "ਇੱਖਵਾਕੁ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਕੁਕਸ਼ੀ ਹੋਏ; ਕੁਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਹੋਏ। ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਾਣਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਬਾਣਾ ਤੋਂ ਮਹਾਂਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਨਰਣਯਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।" "ਅਨਰਣਯਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਾਂ ਤਾਂ ਅਨਿਯਮਤ ਵਰਖਾ ਸੀ, ਨਾਂ ਅਕਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਚੋਰ ਸੀ।" "ਅਨਰਣਯਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਥੁ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਥੁ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸੱਚਾਈ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ।" "ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧੁੰਦੁਮਾਰਾ ਹੋਇਆ; ਧੁੰਦੁਮਾਰਾ ਤੋਂ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਾਂਧਾਤਾ ਹੋਇਆ; ਮਾਂਧਾਤਾ ਤੋਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੁਸੰਧਿ ਹੋਇਆ।" "ਸੁਸੰਧਿ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਧ੍ਰੁਵਸੰਧਿ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧਿ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।" "ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਸਿਤਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਈਹਯ, ਤਾਲਜੰਘ ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ਿਬਿੰਦੁ ਆਦਿ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਅਸਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਕੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।" "ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਦੋਹਾਂ ਗਰਭਵਤੀ ਸਨ। ਇੱਕ ਨੇ ਦੂਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭਨਾਸ਼ਕ ਔਸ਼ਧੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।" "ਇੱਕ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਚ੍ਯਵਨ ਨਾਮ ਦਾ, ਜੋ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਕਾਲਿੰਦੀ ਆਈ ਅਤੇ ਬੜੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ।" "ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਿਹਾ: 'ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧਰਮਾਤਮਾ, ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'" "ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਪਰਤ ਆਈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਕੋਸੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।" "ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸਹਪਤਨੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਔਸ਼ਧੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਔਸ਼ਧੀ ਸਮੇਤ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਾਗਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਤਾਈ।