ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਪਾਪ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੁਝ ਗਲਤ ਕਰਨਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ, ਜਾਂ ਜੀਭ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਧਰਤੀ, ਯਸ਼, ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਧਨ, ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹੇ; ਇਸ ਲਈ, ਸਦਾ ਸਚ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਉਹ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦਾਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ—ਇਸ ਲਈ, ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਕਰੋ।” ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ, “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਇਹ ਵਨਵਾਸ ਦਾ ਵਚਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਭਰਤ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਮੰਨ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਵਚਨ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?” ਉਸ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵਚਨ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਣੀ ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ ਸੀ। ਵਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਜੜਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀਵਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਕਦੇ ਠੱਗੀ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਮ-ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਅਗਨਿ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਭੋਗੀ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੌ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ, ਜਦ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਹ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਉਰਜਾ ਭੜਕ ਉਠੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਡਾਂਟ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸੱਚਾਈ, ਧਰਮ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ, ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ, ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ—ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਗੁਣਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।” ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਾਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਇੱਕ-ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਜਾਗਰੂਕ ਰਹਿ ਕੇ, ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, “ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਹੈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਐਸਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹੈ।” ਉਹ ਕਿਹਾ, “ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ, ਤਿਵੇਂ ਨਾਸਤਿਕ; ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਵੀ ਚੋਰੀ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਸਤਿਕ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੱਕੀ ਹੈ; ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।” ਰਾਮ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਨੂੰ ਜੀਤਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਹੋਮ ਚੰਗੇ ਹਨ। ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ, ਉੱਤਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ, ਉਜਲੇ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ, ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਤਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਚਾਈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਮੈਂ ਨਾਸਤਿਕ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਕਦੇ ਨਾਸਤਿਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।” ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਪਰ, ਰਾਮ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਣ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਜੀਤਣ ਲਈ ਕੀਤੀ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ 109ਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਅਗਲੇ ਸਰਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜਾਬਾਲੀ ਵੀ ਇਸ ਲੋਕ ਦੇ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਣ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੁਣ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ—ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਪਪਤੀ ਬਾਰੇ।” ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਣੀ ਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣੀ; ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਨਮੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਭਰਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸੂਰ (ਵਰਾਹ) ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਜਰ-ਅਮਰ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਨਮੇ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ।" "ਉਸ ਤੋਂ ਮਰੀਚੀ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ ਤੋਂ ਕਸ਼ਯਪ। ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ, ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੋਂ ਮਨੂ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੁਆਮੀ ਸੀ; ਮਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਸੀ।" "ਇਹ ਧਰਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ, ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਕੁਕਸ਼ੀ ਸੀ; ਕੁਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਜਨਮਿਆ।" "ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਤੋਂ ਮਹਾਬਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਬਾਣਾ ਜਨਮਿਆ; ਬਾਣਾ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਬਾਹੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਨਰਣਿਆ ਜਨਮਿਆ।" "ਅਨਰਣਿਆ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਅਣਵੱਧ ਮੀਂਹ ਪਿਆ, ਨਾ ਅਕਾਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੀ ਚੋਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।" "ਅਨਰਣਿਆ ਤੋਂ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਥੂ ਜਨਮਿਆ; ਪ੍ਰਥੂ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਜਨਮਿਆ—ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਸਚਾਈ ਕਰਕੇ।" "ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧੁੰਦੁਮਾਰਾ ਸੀ; ਧੁੰਦੁਮਾਰਾ ਤੋਂ ਮਹਾਬਲੀ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਜਨਮਿਆ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਾਂਧਾਤਾ ਸੀ; ਮਾਂਧਾਤਾ ਤੋਂ ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਸੰਧੀ ਜਨਮਿਆ।" "ਸੁਸੰਧੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸੀ—ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ; ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਤੋਂ ਭਰਤ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਨਮਿਆ।" "ਭਰਤ ਤੋਂ ਮਹਾਬਲੀ ਆਸਿਤਾ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਹਈਹਯ, ਤਾਲ-ਜੰਘ, ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ੀਬਿੰਦੂ ਰਾਜਾ ਆਏ।" "ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ, ਆਸਿਤਾ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਸੁੰਦਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ, ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।" "ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਗਰਭਵਤੀ। ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਨੇ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਦਿੱਤਾ।" "ਇਕ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਚਯਵਨ, ਹਿਮਵਤ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵਸਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਲਿੰਦੀ ਨੇ ਆ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।" "ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮਹਿਲਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧਰਮਵਾਨ, ਗੁਣਵਾਨ, ਵੰਸ਼ ਦਾ ਆਰੰਭਕ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।'" "ਕਾਲਿੰਦੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਘਰ ਪਰਤ ਕੇ, ਕੌਂਜ-ਫੁੱਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।