ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਦਸ਼ਰਥ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠਾ। ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿਆਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਇਜ਼ਜ਼ਤ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚੁਣਿਆ। ਜਦੋਂ ਯਗਿਆ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਛੇ ਮੌਸਮ ਲੰਘ ਗਏ। ਫਿਰ, ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਨਵੀਂ ਦਿਨ, ਪੁਨਰਵਸੁ ਤਾਰੇ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਪੰਜ ਗ੍ਰਹਿ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਸਨ, ਜਿਥੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕੈਂਸਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਦਰਸ਼ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਰੋਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਅਤੁਲਨੀਆ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ, ਬਾਂਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਡੁੰਬਕ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ। ਕੌਸਲਿਆ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕੀ, ਜਿਸਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਰਤ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਘਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਅੱਧੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਭਰਤ ਪੁਸ਼ਿਆ ਤਾਰੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ Āśleṣā ਤਾਰੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜਨਮ ਲਏ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਉਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਜਨਮ ਲਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਜੋੜੀਆਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਗਾਇਕੀ ਕੀਤੀ, apsarā ਦੇ ਗਰੂਹਾਂ ਨੇ ਨਾਚ ਕੀਤਾ, ਦਿਵਿਆ ਡੁੰਬਕਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋਈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਗਾਇਕਾਂ, ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਗਿਆਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਮਕਰਨ ਸਮਾਰੋਹ ਕੀਤਾ: ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਅਤੇ ਕੈਕੇਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ। ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਅਤੁਲਨੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤਰੁਘਨ ਰੱਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਲਈ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਬਰਕਤ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਵਯੰਭੂ; ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਡਿਤ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸਨ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁੱਧ, ਉਹ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਹ ਤੀਰ ਕਮਾਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਸੀ; ਬਚਪਨ ਤੋਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਮ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ; ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੀ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਬਾਹਰੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਾਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ; ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਉਸਦੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁੱਤੇ। ਜਦੋਂ ਸੁਆਦਿਸ਼ਟ ਭੋਜਨ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ; ਜਦੋਂ ਰਾਘਵ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸਾਜ਼ੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ; ਅਤੇ ਭਰਤ ਲਈ, ਸ਼ਤਰੁਘਨ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਾਈ, ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਲਈ ਜਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਪਿਆਰੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ; ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਨਿਮਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਰਵਗਿਆਨ ਅਤੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਪਤੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਮਰਦ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ ਅਤੇ ਤੀਰ ਕਮਾਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਿਤ ਸਨ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਆਇਆ; ਉਹ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਗੇਟਕੀਪਰਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ। "ਜਲਦੀ ਮੈਨੂੰ ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਦੀ ਆਗਮਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿਓ।" ਇਹ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੇਵਕ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵੱਲ ਦੌੜੇ। ਸਾਰੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਥਲਪੁਥਲ ਹੋ ਗਏ, ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜਪਾਲ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿਥੇ ਸਾਧੂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਇਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਉਸਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਤਪੀਸਵੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਠੋਸ ਸੀ— ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਪਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਸਾਧੂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਅਰਘਿਆ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਬਦਲਦੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਸ਼ਹਿਰ, ਖਜ਼ਾਨਾ, ਦੇਸ਼, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਦੂਤ ਅਤੇ ਪੜੋਸੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਬਕ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ।