ਜਬਾਲੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਕੁਲ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਆਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜ-ਵਿਲਾਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਦਸ਼ਰਥ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਦਸ਼ਰਥ ਤੂੰ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਚੱਲ।" ਜਬਾਲੀ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਵੀ ਕਿਹਾ, "ਪਿਤਾ ਸਿਰਫ ਜੀਵ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਫੇਦ ਤੇ ਲਾਲ ਰਸ; ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਇਹੀ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਵਿਅਰਥ ਦੁਖ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਜਬਾਲੀ ਨੇ ਦ੍ਰਵਿੜਤਾ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਖਦਾਰਾਂ ਲਈ ਦੁਖ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ, "ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਫਾਦਾਰ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਇੱਥੇ ਦੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਉਹ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਤੇ ਆਸ਼ਟਕਾ ਰੀਤੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਲੋਕ ਆਸ਼ਟਕਾ ਰੀਤੀਆਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਕੀ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ਼ ਸੜਨ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ?" ਜਬਾਲੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਜੇ ਇੱਥੇ ਖਾਧਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਸਵੱਛ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।" ਉਹ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਲਿਖੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ ਦਾਨ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਹਨ: 'ਯਜ, ਦਾਨ ਕਰ, ਦীক্ষਾ ਲੈ, ਤਪ ਕਰ, ਤਿਆਗ ਕਰ।'" ਫਿਰ ਜਬਾਲੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ 'ਇਸ ਤੋਂ ਅਗੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ' ਤੇ ਟਿਕਾ; ਜੋ ਸਾਫ਼ ਹੈ, ਉਸ ਤੇ ਚੱਲ, ਅਣਜਾਣ ਨੂੰ ਛੱਡ。" ਇਸ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਜਬਾਲੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਭਰਤ ਦੀ ਅਪੇਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਆਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੀ 108ਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਬ ਰਾਮ ਨੇ ਜਬਾਲੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਉਹ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ, ਗਹਿਰੀ ਭਕਤੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸਮਝ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸੁਖ ਲਈ ਜੋ ਬਚਨ ਕਹੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਾਫ਼ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।" ਰਾਮ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਨਿਯਮਤ, ਬੁਰਾ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਚਰਿਤਰ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੀਚਾ, ਸ਼ੂਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਵ-ਹਿਤੀ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਨੀਚ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚਾ ਲੱਗੇ, ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਲੱਗੇ, ਜਾਂ ਚਿੰਨ੍ਹ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਲੱਗੇ, ਜਾਂ ਮੰਦ ਆਚਰਨ ਹੋ ਕੇ ਭਲੇ ਲੱਗੇ—" "ਜੇ ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਕਰਾਂ, ਚੰਗਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਠੀਕ ਆਚਰਨ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਪੈ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜੋ ਧਰਮ-ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੰਦ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਨਿੰਦਿਤ ਮੰਨੇਗਾ।" "ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਚਰਨ ਕਿਸ ਨੂੰ捧ਾ, ਤੇ ਕਿਸ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਪਾਵਾਂ? ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਅਖੰਡਤਾ ਰਹਿਤ ਆਚਰਨ ਤੇ ਚੱਲਾਂ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਐਵੇਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ।" "ਸੱਚ ਤੇ ਦਇਆ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਧਰਮ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਰਾਜ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਸੱਚ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ।" "ਵੈਦਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨਿਆ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਸੱਪ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਐਵੇਂ ਹੀ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਧਰਮ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚ ਸਵਰਗ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਸੱਚ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ; ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।" "ਦਾਨ, ਯਜ, ਹਵਨ, ਤਪ—all ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਸੱਚ ਨਾਲ ਨਿਭਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ; ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਨਿਭਾਵਾਂ? ਮੈਂ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।" "ਨਾ ਲਾਲਚ, ਨਾ ਮੋਹ, ਨਾ ਅਗਿਆਨ ਜਾਂ ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਦਾ ਪੁਲ ਨਹੀਂ ਤੋੜਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" "ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਾ ਦੇਵਤਾ, ਨਾ ਪਿਤਰ, ਉਸ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੋਂ ਝੂਠਾ, ਛਲਕ, ਤੇ ਅਸਥਿਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਆਪ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਧਰਮ ਤੇ ਸੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਇਸੀ ਲਈ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਖ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੇ ਉਹ ਅਧਰਮ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਦ ਉਹ ਨੀਚ, ਕਰੂੜ, ਲਾਲਚੀ, ਤੇ ਬੁਰਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।" "ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਕਰਮ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਤੇ ਜੀਭ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲ ਕੇ।" "ਧਰਤੀ, ਯਸ਼, ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਇਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।" "ਕਈ ਵਾਰ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਅਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਜੇ ਤੂੰ, ਉੱਚੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੇਂ; ਪਰ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਬਚਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਇਹ ਕਰ।" "ਮੈਂ, ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਯ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਇਹ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਣੀ ਕੈਕੇਈ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਸੀ।" "ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਉਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਯਮਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੜਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਤੇ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹਿ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਚਲਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਛਲਕ, ਸੱਚਾ, ਤੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਤੇ ਨਾ ਕਰਨਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਕਰਮ-ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਰਣਯੋਗ ਹਨ; ਅੱਗ, ਵਾਯੁ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹਨ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੌ ਯਜ ਕਰ ਕੇ ਸਵਰਗ ਪਾਇਆ; ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਜਬਾਲੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ, ਸੱਚ, ਤੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਬਣਾਈ।