ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੁਰਗ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁੰਦਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ, ਨਾਗ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵੀਆਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਜਨਮ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਬੱਚੇ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਬਘੇਰਾ ਆਪਣੇ ਗ਼ਮੰਡ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਚੰਗੇ ਹਥਿਆਰ ਸਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰ, ਜੋ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਦਾਰ ਬਣ ਗਏ। ਉਹ ਸਗਰਿਵਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਵਾਲਿਨ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰ ਦੇ ਸਿਰਦਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਨਲਾ, ਨੀਲਾ, ਅਤੇ ਹਨੁਮਾਨ, ਇੱਕਠੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਘੋੜਾ ਯੱਗ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਸੇਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਰਿਸ਼ਿਆਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਤਨ-ਸਮਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨੈਨਾ ਲਾਲ, ਬਾਂਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਡਰਮ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਕੌਸਲਿਆ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਰਤ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸੂਮਿਤਰਾ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਘਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਗਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣ ਗਿਆ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਗਾਇਕੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਮਾਰੋਹ ਮਨਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ, ਭਰਤ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ। ਰਾਮ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਬਣਿਆ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਘਟਨਾਵਾਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਰਚਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਥੇ ਰਾਮ ਦੀ ਜਨਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।