ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਨੀਲਾ, ਜੋ ਅਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਅਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਆਏ ਆਸ਼ਵਿਨ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈੰਡਾ ਅਤੇ ਦਿਵਿਦਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਸੁਸ਼ੇਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਬਾਂਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਪਾਰਜਨ੍ਯ ਨੇ ਸ਼ਰਭਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਹਨੁਮਾਨ, ਜੋ ਵਾਯੂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਐਸੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਤੋੜੇ ਵਰਗਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਗਰੁਡਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੀਰੋ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਯ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ। ਬਾਂਦਰਾਂ, ਬੂੜਿਆਂ ਅਤੇ ਗੋਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਰੂਪ, ਦਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਯ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਿਕਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕਿਨਾਰੀ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ, ਗੰਦਰਵ, ਗਰੁਡਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਤਾਨ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ। ਸੁਰਗ ਦੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਬਾਂਦਰ ਸ਼ੇਰਾਂ ਅਤੇ ਬਗੇਰਾਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਚਟਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਬਦਲਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਸਕਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ ਵਣਜੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸਿਰਦਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਜੋ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਦਾਰ ਬਣ ਗਏ। ਉਹ ਸਗੋਂ ਸੂਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਦੇ ਸੇਵਕ ਬਣ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਦਾਰ ਇੱਕਠੇ ਹੋਏ, ਨਲਾ, ਨੀਲਾ, ਹਨੁਮਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਿਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਰੁਡਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਜੋ ਸ਼ੇਰਾਂ, ਬਗੇਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਘੋੜਾ ਯੱਗਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ, ਫੌਜ ਅਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਛੇ ਮੌਸਮ ਬੀਤ ਗਏ, ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੈਤ੍ਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ ਤਾਰਾ ਉੱਚਾਈ 'ਤੇ ਸੀ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ, ਬਾਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਹੋਠ ਸਨ। ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ। ਫਿਰ ਭਰਤ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਯ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਸੀ, ਕੈਕੇਈ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਮਿਤਰਾ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਤਾਨ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ, ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।