ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੂੰ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿਚ, ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਜੋ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਂਦੇ ਹੋ? ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ, ਵੈਦਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਮੰਨਦੇ ਹੋ ਜੋ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਉਹ ਚੁਣੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬਹਾਦਰ, ਵਿਦਵਾਨ, ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ, ਤੇਜ਼-ਦਿਮਾਗ਼ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ, ਰਘੁਨੰਦਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਜਿੱਤ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਤਰੀ ਮੰਡਲ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਰਾਜਕਾਜ ਦੇ ਵਿਦਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਠਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਪਹਿਰ ਵੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਤਾਂ ਇਕੱਲੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਨਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਵਧੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਲਾਹ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਜਨਾ ਰਾਜ ਵਿਚ ਫੈਲਦੀ ਨਹੀਂ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਰਘੁਨੰਦਨ, ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇਰੀ ਦੇ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮ ਜਾਂ ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇਕ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋਣ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ, ਪ੍ਰੇਮੀ, ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਤਰਕ ਜਾਂ ਨਿਗਾਹਬਾਨੀ ਰਾਹੀਂ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮੂਰਖਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕਿਉਂਕਿ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਾਂ ਲੱਖਾਂ ਮੂਰਖਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਪਰ ਇੱਕ ਚਤੁਰ, ਬਹਾਦਰ, ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰਾਜ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁੱਖ ਨੌਕਰ ਮੁੱਖ ਕੰਮਾਂ 'ਤੇ, ਮੱਧਮ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਮੱਧਮ ਕੰਮਾਂ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਘੱਟ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਛੋਟੇ ਕੰਮਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਏ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਦਾਗ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪਿਤਾ-ਦਾਦਾ ਦੀ ਲਾਇਨ ਤੋਂ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮਾਂ 'ਤੇ ਹਨ? ਕਈਕੇਈ ਪੁਤਰ, ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਮੰਤਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ ਕਠੋਰ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਕਾਰਨ ਉਲਟ-ਫੇਰ ਵਿੱਚ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪੂਜਾਰੀ ਜਾਂਤਾਂ ਵਾਂਗ ਤੁਹਾਡੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੇ ਲਾਲਚੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਨਫ਼ਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ? ਜੇ ਕੋਈ ਚਾਲਾਕ, ਦੂਤ, ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੈਦ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਲਾਲਚੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੰਡ ਨਾ ਪਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਉਹ ਚੁਣਿਆ ਹੈ ਜੋ ਨਿਰਭੀਕ, ਬਹਾਦਰ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਅਟੱਲ, ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁੱਖ ਯੋਧੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਖ਼ਤਰੇ 'ਚ ਪਰਖੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਤਨਖਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇਰੀ ਦੇ? ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਤਨਖਾਹ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੈਨਿਕ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਬਿਗੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਹੈ। ਕੀ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮੁੱਖ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ ਤੇ ਪੂਰੀ ਸਮਰਪਣ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਉਹ ਚੁਣਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਿੰਡ ਤੋਂ, ਵਿਦਵਾਨ, ਨਿਪੁੰਨ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਵਾਕ-ਚਾਤੁਰ ਹੈ, ਜੋ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਭਰਤ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਅਹੁਦੇ (ਦਸ ਆਪਣੇ ਪਾਸ, ਪੰਜ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਾਸ) ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਗੁਪਤਚਰਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ, ਜਾਣਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਅੰਦੇਖਦੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨ-ਨਾਸਕ? ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੈਦਿਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ? ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮੂਰਖ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਅਰਥ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਇਹ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਤਰਕ ਲੈ ਕੇ ਵਿਅਰਥ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ। ਪਿਤਾ, ਕੀ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ 'ਸੱਚ' ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੀਰਾਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਜੇ ਵੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ 'ਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਚਕੁਲੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ, ਨਿਪੁੰਨ ਵੈਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਯੋਧਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਸੈਂਕੜੇ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਘਣੀ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲਾ, ਮੰਦਰਾਂ, ਸਰਾਂ ਤੇ ਤਲਾਬਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਖੁਸ਼ ਮਰਦਾਂ-ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਮੇਲਿਆਂ-ਉਤਸਵਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਕਾਸ਼ਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹੱਦਾਂ, ਵੱਧ ਗੋਆਂ ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਰਹਿਤ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਆਨੰਦਮਈ, ਅਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਤੇ ਖਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਉਹ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਘੁਨੰਦਨ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰੇ, ਖੇਤੀ-ਬਾੜੀ ਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਖੇਤੀ ਰਾਹੀਂ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਭਲਾਈ ਬਿਨਾਂ ਭੁੱਲੇ ਕੀਤੀ ਹੈ? ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਦੇ? ਕੀ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕਾਫੀ ਗਾਂ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਸੀ ਅਸਵ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਿੰਸ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਧਰਮ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਨੈਤਿਕਤਾ, ਤੇ ਰਾਜਕਾਜ ਦੀ ਸੁਚੱਜੀ ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਰਾਜਕੁਲ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਤੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਲਾਈ ਗਈ।