ਭਗਤਿ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਲ ਵਿਚ, ਰਾਜਧਰਮ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ, "ਕੀ ਤੇਰੇ ਘਰ ਦਾ ਜੋ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਰਪੱਖ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ? ਕੀ ਤੂੰ ਯਜਨ-ਹਵਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਰਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? "ਪਿਆਰੇ, ਕੀ ਤੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ, ਅਧਿਆਪਕ, ਵੱਡੇ, ਵੈਦ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਉਸਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੀਣ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ? "ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਉਹ ਚੁਣੇ ਹਨ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੀਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ, ਸੂਝਵਾਨ ਅਤੇ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ, ਰਾਘਵ, ਜੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਿਆ ਗਿਆ ਮੰਤਵਿਆਦਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਉਥੇ ਹੀ ਹੈ। "ਕੀ ਤੂੰ ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਉੱਠਦਾ ਹੈਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਰਾਤ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪਲਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਸੁਖ-ਦੁਖ ਵਾਲੇ ਮਾਮਲਿਆਂ 'ਤੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਇਕੱਲਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਵਧੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਲਾਹ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਕੀ ਤੇਰੀ ਯੋਜਨਾ ਰਾਜ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ? "ਰਾਘਵ, ਕੀ ਤੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਨਤੀਜਾ ਲੈ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਕੀਤੇ? ਕੀ ਤੇਰੇ ਸਮੁੱਚੇ ਕੰਮ ਜਾਂ ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਨੇਕ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਜੋ ਅਣਜਾਣ ਹਨ। "ਪਿਆਰੇ, ਕੀ ਤੂੰ ਤਰਕ ਜਾਂ ਅਨੁਮਾਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਸਲਾਹ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਆਈ? ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਮੂਰਖਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਲੋੜ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। "ਜੇ ਰਾਜਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਾਂ ਲੱਖਾਂ ਮੂਰਖਾਂ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਅਸਲ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਇੱਕ ਹੀ ਮੰਤਰੀ ਜੋ ਅਕਲਮੰਦ, ਵੀਰ, ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। "ਕੀ ਤੇਰੇ ਮੁੱਖ ਸੇਵਕ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ, ਦਰਮਿਆਨੇ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਮੱਧਮ ਕੰਮਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਸੇਵਕ ਛੋਟੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਲਾਏ ਹੋਏ ਹਨ? ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਉਹੀ ਬਣਾਏ ਹਨ ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਪਵਿੱਤਰ, ਪਿਤਾ-ਦਾਦਾ ਦੀ ਲੀਨਾਜ਼ ਤੋਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਕੰਮ ਦਿੱਤੇ ਹਨ? "ਕੈਕੇਈ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੇਰੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਕਠੋਰ ਦੰਡ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਲੋਕਾਂ ਕਰਕੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੈ? ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੂਜਾਰੀ ਪਾਪੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਫ਼ਰਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜੋ ਕਠੋਰ ਦਾਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ? "ਜੇ ਕੋਈ ਚਲਾਕ ਚਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਨੀਚ ਇਰਾਦਿਆਂ ਵਾਲਾ ਵੈਦ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ-ਲਾਲਚੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਪਾਹਸਾਲਾਰ ਉਹ ਚੁਣਿਆ ਹੈ ਜੋ ਨਿਰਭੀਕ, ਵੀਰ, ਅਕਲਮੰਦ, ਅਡਿੱਗ, ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ, ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਅਤੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ? "ਕੀ ਤੇਰੇ ਮੁੱਖ ਯੋਧੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਯੁੱਧ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਖਤਰੇ ਵਿਚ ਪਰੇਖੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਤਨਖਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੇਰੀ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? "ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਤਨਖਾਹ ਦੇਣ 'ਚ ਦੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਿਪਾਹੀ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਬਿਗੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਜਾ ਲਈ ਵੱਡੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮੁੱਖ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਅ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਪੂਰੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਾਨ ਦੇਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਨ? "ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ, ਨਿਪੁੰਨ, ਅਕਲਮੰਦ, ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਭਰਤ? "ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਅਠਾਰਾਂ ਪਦਾਵਾਂ—ਦੱਸ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਪੰਜ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਪਾਸੇ—ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਗੁਪਤਚਰ ਰਾਹੀਂ ਪਤਾ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ? ਕੀ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਆਂਕਦਾ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨ-ਨਾਸਕ? "ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਵਸਤੁਵਾਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ? ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬੱਚੇ-ਵਾਂਗ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਵਿਅਰਥ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਇਹ ਮੂਰਖ ਥੋੜ੍ਹੀ ਲੌਜਿਕ ਲੈ ਕੇ ਵਿਅਰਥ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। "ਪਿਤਾ, ਕੀ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਬਹਾਦਰ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ 'ਸੱਤ' ਸੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਜੇ ਵੀ ਖਿੜਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ, ਉਤਸ਼ਾਹੀਨ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? "ਕੀ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਨਿਪੁੰਨ ਵੈਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਯੋਧਿਆ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ, ਭੀੜ-ਭਾੜ ਵਾਲਾ, ਮੰਦਰਾਂ, ਧਰਮਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤਲਾਬਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੈ? "ਕੀ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼ ਮਰਦਾਂ-ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਮੇਲੇ-ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੇਤੀ ਕੀਤੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਵਧੀਆ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਮਨੋਹਰ, ਅਧਰਮੀਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਹਰ ਡਰ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਖਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ? "ਕੀ ਉਹ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਘਵ? ਕੀ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ, ਜੋ ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲੇ ਹੋਏ ਹਨ? ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਖੇਤੀ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਫਲਦੀ ਹੈ। "ਕੀ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਦੇ? ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਲੰਘਾਉਂਦਾ? "ਕੀ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਗਾਂ ਹਨ? ਕੀ ਤੂੰ ਰਾਜਸੀ ਅਸਵ-ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰ, ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਰ ਪੱਖ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਰਾਜ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਾ ਰਹੇ।