ਭਰਦਵਾਜ਼ ਜੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਭਰਤ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਦੇਸ਼ ‘ਤੇ ਬਿਲਵ, ਮਾਰਦੰਗਿਕ, ਸ਼ਮਿਆਗ੍ਰਾਹ ਅਤੇ ਵਿਭੀਤਕ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਨੱਚਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਨਰਤਕ ਵੀ ਉਥੇ ਨੱਚਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਏ। ਫਿਰ ਸਰਲਾ, ਤਾਲ, ਤਿਲਕ ਅਤੇ ਨਕਤਮਾਲ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕੁਬੜੂ ਅਤੇ ਬੌਨੇ ਬਣ ਗਏ ਹੋਣ। ਸ਼ਿੰਸ਼ੁਪਾ, ਆਮਲਕੀ, ਜੰਬੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਦਰਖ਼ਤਾਂ, ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਲਤੀ, ਮੱਲਿਕਾ, ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਤਾਵਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਸ ਵਿਰਲੇ ਸਮੇਂ ‘ਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ, "ਜੋ ਚਾਹੋ ਪੀਓ, ਜੋ ਚਾਹੋ ਖਾਓ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਮਾਸ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ।" ਸੁਹਾਵਣੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਸੱਤ-ਅੱਠ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਇਕਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਹਰ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਇਤਰ ਲਾਉਂਦੀਆਂ। ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਲਮਲ ਕਰ ਕੇ ਸੁਆਗਤ ਕਰਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਨੀ ਪਿਲਾਉਂਦੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਖਚਚਰਾਂ, ਊਠਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰਭੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਚਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਗੰਨੇ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੇ ਅਨਾਜ ਖਵਾਏ, ਅਤੇ ਇక్షਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਮਸਤ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਏ ਜਾਨਵਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ ਸਨ—ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਅਨੋਖਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਉਥੇ ਬਣ ਗਿਆ। ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੈਨਾ ਦੇ ਲੋਕ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, "ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ, ਨਾ ਹੀ ਡੰਡਕ ਅਰਣਿਆ ਵੱਲ; ਭਰਤ ਸੁਖੀ ਰਹੇ, ਰਾਮ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।" ਪੈਦਲ ਸੈਨਾ, ਰਥੀ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜਾ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸੇਵਕ—ਸਭ ਨੇ ਇਹ ਉਲਾਸ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, "ਇਹ ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਵਰਗਾ ਹੈ!" ਆਖਦੇ ਭਰਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਛੇ ਚੱਲ ਪਏ। ਸੈਨਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੱਚਦੇ, ਹੱਸਦੇ ਤੇ ਗਾਉਂਦੇ, ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦੇ ਫਿਰਦੇ। ਜਦ ਉਹ ਲੋਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਫੇਰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵੱਲ ਵਧ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਐਸੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤਾਂ ਦੇਖੀਆਂ। ਸੇਵਕ, ਔਰਤਾਂ, ਤੇ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਬੜੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਉਥੇ ਹਾਥੀ, ਊਠ, ਬਲਦ, ਘੋੜੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ—ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਚਾਰਾ ਮਿਲਿਆ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਗੰਦੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ, ਗੰਦਾ ਜਾਂ ਧੂੜ ਨਾਲ ਉਲਝੇ ਵਾਲਾ ਦਿਸਦਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਬੱਕਰੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ ਦੇ ਚੰਗੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਵਿਅੰਜਨ, ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਸੁਗੰਧਤ, ਸੁਆਦਲੇ ਸੂਪ ਵੀ ਸਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭੰਡ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਖਿੜਦੇ ਸਫੈਦ ਚਾਵਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖੇ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦੁੱਧ-ਭਾਤ ਵਾਲੀਆਂ ਖੁਹਾਂ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਟਪਕਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤਲਾਬ, ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਮਾਸ ਦੇ ਢੇਰ, ਅਤੇ ਰਸਦਾਰ ਮੋਰ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਤਾਜ਼ਾ ਵਿਅੰਜਨ ਰਸਤੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਿਲੇ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਟੋਰੇ, ਦਸ-ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੜੇ, ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਉਥੇ ਨਜ਼ਰ ਆਏ। ਦਹੀਂ, ਕਪਿੱਥ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਦਹੀਂ, ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੁਗੰਧਤ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਭਾਂਡੇ ਵੀ ਉਥੇ ਮਿਲੇ। ਮਿੱਠੇ ਆਮ ਦੇ ਰਸ ਵਾਲੇ ਤਲਾਬ, ਗਾੜ੍ਹੇ ਚਿੱਟੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਤਲਾਬ, ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਦੇ ਢੇਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਦਰਿਆ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਵਣੀਆਂ, ਚੂਰਨ, ਕਾਢੇ, ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਚਿੱਟੇ, ਚਮਕਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਵਾਲੇ ਲੱਕੜ, ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਚੰਦਨ ਵੀ ਦਰਿਆ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਾਲਿਸ਼ ਕੀਤੇ ਆਇਨੇ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੋੜੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਤੇ ਚਪਲਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਗਾਰ ਪੇਟੀਆਂ, ਕੰਗੀਆਂ, ਬੁਰਸ਼, ਹਥਿਆਰ, ਧਣੁਸ਼, ਸੋਹਣੇ ਬਖਤਰ, ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਆਸਨ ਵੀ ਉਥੇ ਮਿਲਦੇ। ਊਠਾਂ, ਬਲਦਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਤਲਾਬ, ਅਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਕਉਲ ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਪੋਖਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਆਕਾਸ਼ ਵਰਗਾ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤਲਾਬ, ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਵੈਦੂਰਯ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦੇ ਨਰਮ ਜੌ ਦੇ ਢੇਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਏ। ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਭਰਦਵਾਜ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾਨ-ਨਵਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਰਗੀ ਸਮਝਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਹਾਵਣੀ ਰਾਤ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਬਿਤੀ। ਫਿਰ ਦਰਿਆ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ, ਭਰਦਵਾਜ਼ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਰ, ਮਸਤ ਹੋਏ ਲੋਕ, ਜੋ ਦੇਵ ਵਿਲਾਯਤੀ ਅਗਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਏ; ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਥੇ ਵਿਖਰੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਇਕਾਨਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੇ ਲਿਖਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ, ਭਰਤ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਜੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਭਰਤ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਪੁਰਖ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹਥਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਭਰਦਵਾਜ਼ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਈਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬਿਤਾਈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਰਾ ਜਥਾ ਖੈਰ-ਅਫ਼ੀਅਤ ਨਾਲ ਹੈ? ਦੱਸੋ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਭਰਤ, ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾਨ-ਨਵਾਜ਼ੀ ਪਸੰਦ ਆਈ?