ਜਦੋਂ ਭਰਦਵਾਜ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਲਈ ਅਦਭੁਤ ਚਮਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਮਤਲ ਹੋ ਗਈ। ਹਰਿਆਲੀ ਘਾਹ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਜਗ੍ਹਾ-ਜਗ੍ਹਾ ਵਿਛ ਗਏ। ਬਿਲਵ, ਕਪਿੱਠ, ਕਠਲ, ਬੀਜਾਂ ਵਾਲੇ ਫਲ, ਆਂਵਲਾ ਅਤੇ ਅੰਬ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦ ਗਏ। ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਦਿਵ੍ਯ ਵਨ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼ੀ ਨਦੀ, ਜਿਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅਨੇਕ ਪੰਛੀ ਗਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ, ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਥੇ ਚਾਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੰਡਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸਥਾਨ ਬਣ ਗਏ। ਮਹਲ ਅਤੇ ਹਵੈਲੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਤ। ਰਾਜ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦਾ ਸੀ। ਚਹੁੰ-ਫੇਰੇ ਹਾਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਟਿਕਾਉਣ ਲਈ ਖਟੀਆਂ, ਸੀਟਾਂ, ਵਾਹਨ, ਹਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਖੁਰਾਕ, ਵਸਤ੍ਰ, ਵਿਅੰਜਨ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਆਸਨ ਵਿਵਸਥਿਤ ਲਗੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਉੱਤਮ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ। ਤਦ ਭੁਜਾਬਲ ਭਰਤ, ਕੈਕੇਈ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮਣਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਲ ਦੀ ਵਿਅਵਸਥਾ ਦੇਖ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ। ਉਥੇ ਭਰਤ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਸੀ ਆਸਨ, ਚਮਰ ਤੇ ਛਤਰੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਸਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਚਮਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਲੜੀਵਾਰ ਬੈਠ ਗਏ, ਫਿਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੌੜੀਆਂ-ਚੌੜੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਚਾਵਲ-ਖੀਰ ਦੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਦੋਹਾਂ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿਵ੍ਯ ਨਿਵਾਸ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਬਣੇ। ਓਸੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਆ ਗਈਆਂ। ਕੁਬੇਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੋਨੇ, ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ ਤੇ ਮੂੰਗੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਇਕੀ-ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮਾਨੋ ਪਾਗਲਤਾ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਨੰਦਨ ਵਨ ਦੀਆਂ ਇਕੀ-ਹਜ਼ਾਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਨਾਰਦ, ਤੁੰਬੁਰੂ, ਗੋਪ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗੰਧਰਵ ਰਾਜਾ ਭਰਤ ਸਾਹਮਣੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ। ਅਲੰਬੁਸਾ, ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਅਤੇ ਵਾਮਨਾ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਭਰਤ ਸਾਹਮਣੇ ਨ੍ਰਿੱਤ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਵਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਬਿਲਵ, ਮਾਰਦੰਗਿਕ, ਸ਼ਮ੍ਯਾਗ੍ਰਾਹ ਅਤੇ ਵਿਭੀਤਕ ਦਰੱਖਤ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵੱਥ ਨ੍ਰਿੱਤਕ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ ਸਰਲਾ, ਤਾਲ, ਤਿਲਕ ਅਤੇ ਨਕਤਮਾਲ ਦਰੱਖਤ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਬੜ ਅਤੇ ਬੌਨੇ ਬਣ ਗਏ। ਸ਼ਿਮਸ਼ੁਪਾ, ਆਮਲਕੀ, ਜੰਬੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਦਰੱਖਤ, ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਲਤੀ, ਮੱਲਿਕਾ, ਜਾਤੀ ਆਦਿ ਲਤਾਵਾਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀਆਂ ਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਜੋ ਚਾਹੋ ਪੀਓ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਾਂਸ ਖਾਓ।” ਸੋਹਣੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਸੱਤ-ਅੱਠ ਔਰਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਹਰ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਲਗਾਉਂਦੀਆਂ। ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਲਦੀਆਂ, ਸੁਚੱਜੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਪਾਨੀ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਗਧਿਆਂ, ਓਟਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਂਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਚਿਤ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਗੰਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੇ ਅਨਾਜ ਖਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਸੀ, ਨਾ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ; ਮਸਤ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਲੋਕ ਨਤਮਸਤਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਜ ਮਸਤਾਨੀ ਮਹੌਲ ਬਣ ਗਿਆ। ਸਭ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋਈਆਂ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤ-ਨ੍ਰਿੱਤ ਨਾਲ ਯੋਧੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰਦੇ, “ਅਸੀਂ ਨਾ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਨਾ ਦੰਡਕ ਵਨ ਜਾਵਾਂਗੇ; ਭਰਤ ਭਲਾ ਰਹੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ।” ਇੰਝ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਰਥੀ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਅਤੇ ਸੇਵਕ, ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਉਂਦੇ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਭਰਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੀਕਦੇ, “ਇਹ ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਹੀ ਹੈ!” ਸੈਨਿਕ ਨੱਚਦੇ, ਹੱਸਦੇ, ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦੇ। ਜਦ ਉਹ ਆਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਖਾ ਚੁੱਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਖੁਰਾਕ ਵੱਲ ਮੋੜ ਗਈਆਂ। ਸੇਵਕ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਸਭ ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਕੇ ਬੜੀ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਹਾਥੀ, ਓਟ, ਬਲਦ, ਘੋੜੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਕਪੜੇ ਗੰਦੇ ਜਾਂ ਚਿੱਟੇ ਹੋਣ, ਨਾ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ, ਗੰਦਾ ਜਾਂ ਮੈਲੇ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਬੱਕਰੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ ਦੇ ਉੱਤਮ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਵਿਅੰਜਨ, ਫਲਾਂ ਦੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸੁਗੰਧੀ ਅਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਸੁੱਪ ਵੀ ਸਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਾਤਰ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਦੇਖੇ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਖੀਰ-ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕੂੰਏ, ਕਾਮਧੇਨੁਆਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਟਪਕਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਰਦਵਾਜ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਭਰਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਸਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ।