ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਅਤੁੱਲ ਪ੍ਰਤਾਭ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ਿ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ। ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਮਲਯ ਅਤੇ ਦਰਦੁਰਾ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹਿੰਦੀਆਂ, ਪਸੀਨਾ ਸੁਕਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਹਵਾ ਵਹਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਨ। ਤਦ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਚਾਰੋ ਪਾਸਿਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਡੋਲਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਜੱਥੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਆਪਣੇ ਵੀਣਿਆਂ ਨੂੰ ਵਜਾ ਕੇ ਮਧੁਰ ਧੁਨੀਆਂ ਛੱਡੀਆਂ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਬੜੀ ਸਾਫ਼, ਹੌਲੀ ਤੇ ਸੁਰੀਲੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਧੁਨੀ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬੜੀ ਮਨੋਹਰ ਸੀ, ਖਤਮ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਭਰਤ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਫੌਜ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਵਿਵਸਥਾ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੰਜ ਜੋਜਨ ਤੱਕ ਸਮਤਲ ਹੋ ਗਈ, ਤੇਰੇ-ਤੇਰੇ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਘਾਹਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਪਾਖਰਾਂ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਬਿਲਵ, ਕਪਿੱਠ, ਜੈਕਫਰੂਟ, ਬੀਜਾਂ ਵਾਲੇ ਫਲ, ਆਂਵਲਾ ਅਤੇ ਆਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੇ ਹੋਏ ਦਿੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਆਨੰਦਮਈ ਜੰਗਲ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਨਦੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅਨੇਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਚਹਚਹਾਹਟ ਸੀ, ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਚਾਰ ਸੁੰਦਰ ਮੰਡਪ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਅਸਥਬਲ, ਮਹਲ ਅਤੇ ਕੋਠੀਆਂ, ਸੋਹਣਿਆਂ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਜਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਚੌਕੋਣੀ ਸਭਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋਣੇ, ਸੀਟਾਂ, ਵਾਹਨ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਖੁਰਾਕ, ਭੋਜਨ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ ਬਰਤਨ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ। ਸਭ ਕੁਝ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਭਰਤ, ਜੋ ਕੈਕਈ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ, ਮਹਲ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਭਰਤ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਸੀ ਆਸਨ, ਚਮਰ ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਬਿਲਕੁਲ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਸਨ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਚਮਰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕਤਾਰਬੱਧ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਫਿਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਫਿਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੌਲ-ਦੁੱਧ ਦੀ ਚਿਕਣ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਘਰ ਬਣ ਗਏ, ਜੋ ਫਿੱਕੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਓਸੇ ਸਮੇਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਉੱਥੇ ਆ ਗਈਆਂ। ਕੁਬੇਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੋਨੇ, ਮੋਤੀਆਂ, ਮਾਣਕਾਂ, ਮੂੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਇਕਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਉੱਥੇ ਆ ਗਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਪਾਗਲ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਨੰਦਨ ਬਨ ਦੀਆਂ ਇਕਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਨਾਰਦ, ਤੁੰਬੁਰੂ, ਗੋਪ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਚਮਕਦੇ ਗੰਧਰਵ ਰਾਜੇ ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਅਲੰਬੁਸਾ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਅਤੇ ਵਾਮਨਾ, ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਵਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਭਰਦਵਾਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਬਿਲਵ, ਮਾਰਦੰਗਿਕ, ਸ਼ਮਯਾਗ੍ਰਾਹ ਅਤੇ ਵਿਭੀਤਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾ ਨਰਤਕ ਭੀ, ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ ਸਾਰਲਾ, ਤਾਲ, ਤਿਲਕ ਅਤੇ ਨਕਤਮਾਲਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਝੁੱਕੇ ਤੇ ਬੌਨੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਸ਼ਿੰਸ਼ੁਪਾ, ਆਮਲਕੀ, ਜੰਬੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਦਰੱਖਤ, ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਲਤੀ, ਮੱਲਿਕਾ, ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਤਾਵਾਂ ਵੀ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ: "ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਪੀਓ; ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਮਾਸ ਖਾਓ।" ਸੋਹਣੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਸੱਤ-ਅੱਠ ਔਰਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਹਰ ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਨਹਾਉਣ ਤੇ ਉਨੂੰ ਚੋਪੜਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਚਿਤਵਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਲਸ਼ ਅਤੇ ਪੋਂਛਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਨੀ ਪਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਗਧਿਆਂ, ਊਠਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰਭੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਹਰ ਵਾਹਨ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪਸੰਦ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਮਿਲੀ। ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਗੰਨੇ ਅਤੇ ਮਿਠੇ ਅਨਾਜ ਖਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀਆਂ। ਉੱਥੇ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਸੀ; ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਨਤਮਸਤਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ—ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਉੱਥੇ ਬਣ ਗਿਆ। ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੁੱਟਾਂ ਨਾਲ ਰਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੈਨਿਕ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। "ਅਸੀਂ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ, ਨਾ ਹੀ ਦੰਡਕ ਅਰਨ੍ਯ ਨੂੰ ਜਾਣਾ; ਭਰਤ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਵੀ ਸੁਖੀ ਰਹੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਰਥੀ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸੇਵਕ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲ ਉਚਾਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਉੱਥੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, "ਇਹ ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਹੈ!" ਕਹਿੰਦੇ ਭਰਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ। ਸੈਨਿਕ ਨੱਚਣ, ਹੱਸਣ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ; ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜ-ਦੌੜ ਕੇ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਏ।