ਭਾਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਦਭੁੱਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਟੁੰਬੁਰੂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਸੱਦਾ ਭੇਜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਵਣਰਾਜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਸਤ੍ਰ, ਆਭੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਅਮਰ ਫਲ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਸੋਮਦੇਵ ਇੱਥੇ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ ਉਪਲਬਧ ਕਰਾਵੇ—ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਆੰਜਨ, ਚਟਪਟੇ, ਚੂਸਣ ਵਾਲੇ, ਚਾਟਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗੀਆਂ, ਅਮ੍ਰਿਤਤੁਲ ਦ੍ਰਵ, ਅਤੇ ਮਾਸ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਤੁਲ ਚਮਕ ਅਤੇ ਉਚਾਰਣ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਉਚਾਰਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਾ ਪਸੀਨਾ ਸੁੱਕਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਲਯ ਅਤੇ ਦਰਦੁਰ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੋਈ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਆਨੰਦਮਈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਾਤਾਵਰਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਵਹੀ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਚਹੁੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਢੋਲ-ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ। ਉਤਮ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਗਾਇਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਆਪਣੇ ਵੀਣਾ ਵਜਾ ਕੇ ਮਧੁਰ ਧੁਨਿ ਛੱਡਦੇ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਗੀਤ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਿਆ, ਸਾਫ, ਹੌਲੇ ਅਤੇ ਲਯਬੱਧ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਧੁਨਿ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਰੁਕ ਗਈ, ਭਰਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਫੌਜ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇਖੀ। ਧਰਤੀ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਮਤਲ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਬੇਰੀ ਵਰਗੀਆਂ ਘਾਹਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਥੇ ਬਿਲਵ, ਕਪੀਠ, ਜੈਕਫਲ, ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਫਲ, ਆਂਵਲਾ ਅਤੇ ਆਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਆਨੰਦ ਮਈ ਵਨ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਿਆ, ਚਿਹ-ਚਿਹ ਕਰਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਵਹੀ। ਚਾਰ ਸੁੰਦਰ ਵਿਹਾਰ-ਮੰਡਪ, ਹਾਥੀ-ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਅਸਥਾਨ, ਮਹਲ ਅਤੇ ਭਵਨ, ਸੋਹਣੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਕ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸਫੈਦ ਮਹਾਨ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਾਜ-ਨਿਵਾਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਚੌਕੋਣੀ ਵਿਹਾਰ-ਹਾਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਲੰਗ, ਸੀਟਾਂ, ਵਾਹਨ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਭੋਜਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਪਕਵਾਨ, ਅਤੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਬਰਤਨ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਵਿਵਸਥਿਤ, ਉੱਤਮ ਵਿਛੌਣਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਤਨ-ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ, ਕੈਕਈ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ, ਉਹ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਉਥੇ, ਭਾਰਤ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਸਨ, ਚੰਵਰ ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਵਲ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸੀਟ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਚੰਵਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲਿਆ, ਤੇ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਸੀਟ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਬੈਠੇ, ਫਿਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਫਿਰ, ਭਾਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਾਵਲ-ਦੂਧ ਦੀ ਚੀਕੜ ਵਾਲੇ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਕਾਨ, ਹਲਕੀ ਚਿੱਟੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਬਣੇ। ਓਸੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਆ ਗਈਆਂ। ਕੁਬੇਰ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ, ਮੂੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਇਕੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਪਾਗਲ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ; ਨੰਦਨ ਵਨ ਦੀਆਂ ਇਕੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਨਾਰਦ, ਟੁੰਬੁਰੂ, ਗੋਪਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਚਮਕਦੇ ਗੰਧਰਵ ਰਾਜਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਅਲੰਬੁਸਾ, ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਅਤੇ ਵਾਮਨਾ, ਭਾਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਵਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਭਾਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਥੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਬਿਲਵ, ਮਾਰਦੰਗਿਕ, ਸ਼ਮਿਆਗ੍ਰਾਹ, ਵਿਭੀਤਕ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵੱਥ ਨਰਤਕ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ ਸਰਲਾ, ਤਾਲ, ਤਿਲਕ ਅਤੇ ਨਕਤਮਾਲ ਰੁੱਖ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਕੁਬੜ ਅਤੇ ਬੌਨੇ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਸ਼ਿੰਸ਼ੁਪਾ, ਆਮਲਕੀ, ਜੰਬੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਣਰੁੱਖ, ਮਾਲਤੀ, ਮੱਲਿਕਾ, ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਤਾਵਾਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜ਼ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਚਾਹੋ, ਪੀਓ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਮਾਸ ਖਾਓ।" ਸੁੰਦਰ ਦਰਿਆ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਸੱਤ-ਅੱਠ ਔਰਤਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਹਰ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕਰਦੀਆਂ। ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਲ੍ਹੀਦੀਆਂ ਤੇ ਸੁਕਾਉਂਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਨੀ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਗਧਿਆਂ, ਉੰਟਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖੁਆਉਂਦੀਆਂ, ਵਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯੋਗ ਆਹਾਰ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਗੰਨੇ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੇ ਅਨਾਜ ਖੁਆਉਂਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਇක්ෂਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਬਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀਆਂ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ; ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਲੋਕ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਉੱਥੇ ਬਣ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਿਰੋਹਾਂ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।