ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੋ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾਨਨਵਾਜ਼ੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਅਤੇ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨਨਵਾਜ਼ੀ ਲਈ ਸਾਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਹੇਠ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਗ੍ਰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨਨਵਾਜ਼ੀ ਲਈ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਰਿਸ਼ੀ ਆਗਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਚਾਹੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਅੱਜ ਇਥੇ ਆ ਜਾਵਣ। ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਵਹਿਣ—ਕਈ ਮਧੂ ਨਾਲ, ਕਈ ਸੁਧ ਬਣੀ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਈ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਜੋ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ। ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਗੰਧਰਵਾਂ—ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ—ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਭੇਜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਘ੍ਰਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਅਲੰਬੁਸਾ, ਨਾਗਦੰਤਾ, ਹੇਮਾ, ਅਤੇ ਹਿਮਾ—ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਜਨਮੀ ਹਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਤਰੀਆਂ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਵਣ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਪੱਤੇ, ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦਿਵ੍ਯ ਫਲ ਹਨ, ਇਥੇ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਸੋਮਦੇਵ ਉਤਮ ਭੋਜਨ—ਖਾਣ, ਚੱਖਣ, ਚੁਸਣ, ਅਤੇ ਚਾਟਣ ਵਾਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਕਵਾਨ—ਭਰਪੂਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕਰਨ। ਉੱਥੇ ਵਿਭਿੰਨ ਗੁਲਦਸਤਿਆਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ, ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਰਾਬ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਸ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਅਤੁੱਲ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਮੰਤਰ-ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੋ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਥਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ, ਪਸੀਨਾ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਮਲਯਾ ਅਤੇ ਦਰਦੁਰਾ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਛੋਹ ਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਵਾ ਵਹੀ। ਅਸਮਾਨੀ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦਿਸਾ-ਦਿਸਾ 'ਚ ਦਿਵ੍ਯ ਡੰਗਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੋਈ। ਉੱਤਮ ਹਵਾਵਾਂ ਵਹੀਆਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨਾਚ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਅਤੇ ਵੀਣਾ ਵਜਾਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਰ ਲਹਿਰਾਂ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ 'ਚ ਗੂੰਜੀ, ਸਾਫ, ਹੌਲੀ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਲੈ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਰ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਖਤਮ ਹੋਇਆ, ਭਰਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਫੌਜ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇਖੀ। ਧਰਤੀ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਹਰ ਥਾਂ ਸਮਤਲ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਨੀਲਾ ਨੀਲਾ ਪਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹਰਾ ਘਾਹ ਛਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਬਿਲਵਾ, ਕਪਿੱਠ, ਫਣਸ, ਅੰਬਲਾ, ਅਤੇ ਆਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਆ ਗਏ। ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਤੋਂ ਦਿਵ੍ਯ ਆਨੰਦ-ਵਨ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ-ਉਤਰਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਵ੍ਯ ਨਦੀ ਵਹੀ। ਚਾਰ ਉੱਤਮ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਾਲ, ਹਾਥੀ-ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੰਬਾਰਾਂ, ਮਹਲ ਅਤੇ ਮੰਦਰ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਿਦਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਜ-ਨਿਵਾਸਾਂ 'ਚ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਿਦਵਾਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਗੁਲਦਸਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਖੜਾ ਸੀ। ਚੌਕੋਣਾ ਹਾਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਲੰਗ, ਸੀਟਾਂ, ਰਥ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਆਦ, ਭੋਜਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਪਕਵਾਨ, ਅਤੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਬਰਤਨ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਸੀਟਾਂ ਉੱਤਮ ਬਿਛਾਵਟ ਨਾਲ ਵਿਵਸਥਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਭਰਤ, ਜੋ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਰਤਨ-ਭਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ, ਉਸ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲੇ। ਭਰਤ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਾਜ-ਸੀਟ, ਪੰਖਾ, ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਨੇ ਸੀਟ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਯਕ-ਪੰਖਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਤੇ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ, ਫਿਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੀਟਾਂ 'ਤੇ ਆ ਬੈਠੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁਝ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਾਵਲ-ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਹਾਇਸ਼ਾਂ, ਪੀਲੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀਆਂ। ਉਸੇ ਪਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਆ ਗਈਆਂ। ਕੁਬੇਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਮੂੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਇਕੀ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਮਰਦ ਪਕੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ, ਅਤੇ ਨੰਦਨ ਵਨ ਦੀਆਂ ਇਕੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਨਾਰਦ, ਤੁੰਬੁਰੂ, ਗੋਪਾ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗੰਧਰਵ-ਰਾਜ, ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੀਤ ਗਾਣ ਲੱਗੇ। ਅਲੰਬੁਸਾ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ, ਅਤੇ ਵਾਮਨਾ, ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾਚਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਚਿਤਰਰਥ ਵਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੁਲਦਸਤੀਆਂ, ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਦੀ ਤਪੋ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ। ਬਿਲਵਾ, ਮਾਰਦੰਗਿਕਾ, ਸ਼ਮਿਆਗ੍ਰਾਹਾ, ਵਿਭੀਤਕਾ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਥਾ ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ, ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਰਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਸਰਲਾ, ਤਾਲ, ਤਿਲਕ, ਅਤੇ ਨਕਤਮਾਲਾ ਰੁੱਖ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਥਾਂ-ਥਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਕੁਬੜੇ ਤੇ ਬੋਨੇ ਹੋ ਗਏ। ਸ਼ਿੰਸ਼ੁਪਾ, ਆਮਲਾ, ਜੰਬੂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਰੁੱਖ, ਮਾਲਤੀ, ਮੱਲਿਕਾ, ਜਾਤੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਤਾਵਾਂ, ਸਭ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਰੁੱਖ, ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਸੁਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ—ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ—ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ: "ਜੋ ਚਾਹੋ, ਪੀਓ; ਅਤੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ ਮਾਸ ਖਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਤਪੋ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਨਵਾਜ਼ੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਰੁੱਖ-ਲਤਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਵਿਭਿੰਨ ਪਕਵਾਨ, ਰਸ, ਅਤੇ ਭੋਗ ਆਏ, ਤੇ ਭਰਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਮੰਤਰੀ ਗੌਰਵ ਨਾਲ ਵਿਅੰਜਨ, ਸੰਗੀਤ, ਅਤੇ ਨਾਚ-ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਲੱਗੇ।