ਭਗਵਾਨ ਭਰਦਵਾਜ ਜੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਭਰਤ ਜੀ ਨੇ ਬੜੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮਹਾਰਾਜ, ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਤਪਸਵੀ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਉੱਤਮ ਘੋੜੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਰਾਜਸੀ ਹਾਥੀ, ਹੇ ਪੂਜਨੀਯ! ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲਦੇ ਹੋਏ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮੈਂ ਯਕੀਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੁੱਖ, ਪਾਣੀ, ਜ਼ਮੀਨ, ਕੂਟੀਆਂ ਜਾਂ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਕਿਸੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣ। ਇਸੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਆਇਆ ਹਾਂ।” ਭਰਦਵਾਜ ਜੀ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, “ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।” ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਭਰਤ ਨੇ ਫੌਜ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਵਿਆਸਥਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਭਰਦਵਾਜ ਜੀ ਅੱਗਨਿ ਸ਼ਾਲਾ ਵਿਚ ਗਏ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨ-ਸਤਕਾਰ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ, “ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ, ਟਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਮਹਿਮਾਨ-ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।” ਫਿਰ ਭਰਦਵਾਜ ਜੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਉਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਕਈ ਦਰਿਆ ਮਧੁ ਨਾਲ, ਕਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਜੋ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ ਆਦਿ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਗੰਧਰਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ। ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ, ਅਲੰਬੁਸਾ, ਨਾਗਦੰਤਾ, ਹੇਮਾ ਤੇ ਹਿਮਾ ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਜਨਮੀਆਂ, ਉਹ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ। ਜੋ ਸਤ੍ਰੀਵਾਂ ਇੰਦਰ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਆ ਗਈਆਂ। ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦਿਵਿਆਕਾਂਨ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ, ਵਿਲੱਖਣ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਿਣੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਅਮਰ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਸੋਮਾ ਦੇਵ ਨੇ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ, ਚਟਣ ਵਾਲੇ, ਚੂਸਣ ਵਾਲੇ, ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਕਵਾਨ ਪ੍ਰਸੱਤ ਕੀਤੇ। ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਝੜੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਦਿਵਿਆ ਮਦਿਰਾ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਰਦਵਾਜ ਜੀ, ਜੋ ਧਿਆਨ, ਤੇਜ ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਧਰਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪਸੀਨਾ ਸੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹਵਾ ਮਲਯ ਅਤੇ ਦਰਦੁਰਾ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੋਈ ਵਹਿਣ ਲੱਗੀ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਦਿਵਿਆ ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਵਧੀਆ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਗਾਉਣ ਤੇ ਵੀਣਾ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਸੁਰ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਮਿੱਠਾ, ਸੁਹਾਵਣਾ ਤੇ ਲਯਬੱਧ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਧੁਨ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਖਤਮ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਭਰਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਫੌਜ ਦੀ ਵਿਆਸਥਾ ਦੇਖੀ। ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਮਤਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਨੀਲੇ ਪਾਖਰਾਂ ਵਰਗਾ ਹਰਾ ਘਾਹ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਬਿਲਵ, ਕਪਿੱਠ, ਕਠਲ, ਅੰਮਲਾ, ਅੰਬ ਆਦਿ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖ ਲਹਿਰਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਮਾਨੋ ਜੰਗਲ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਦਰਿਆ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਚਾਰ ਸੁੰਦਰ ਹਾਲ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਅਸਥਬਲ, ਮਹਲ, ਹਵੈਲੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਕ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਾਜਸੀ ਨਿਵਾਸਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਚੌਕੋਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋਣੇ, ਆਸਨ, ਰਥ, ਦਿਵਿਆ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਵਸਤ੍ਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਕਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਫ਼ ਬਰਤਨ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਆਸਨ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਵਿਛੋਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਛੇ ਹੋਏ, ਭਰਤ, ਜੋ ਕੇਕਈ ਨੰਦਨ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ‘ਤੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਏ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਲ ਦੀ ਵਿਅਵਸਥਾ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ। ਉੱਥੇ ਭਰਤ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਸੀ ਆਸਨ, ਚੰਵਰ ਤੇ ਛਤਰੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਆਸਨ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਚੰਵਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜਿਆ ਤੇ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਬੈਠੇ, ਫਿਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਪਿੱਛੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਭਰਦਵਾਜ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਚੌਲ-ਦੁੱਧ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੇ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈਆਂ। ਦੋਹਾਂ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਨਿਵਾਸ ਬਣ ਗਏ, ਜੋ ਪੀਲੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ, ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਉੱਥੇ ਆ ਗਈਆਂ। ਸੋਨੇ, ਮੋਤੀ, ਨੀਲਮ ਤੇ ਮੂੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਕੁਬੇਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਇਕਵੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਆਦਮੀ, ਮਾਨੋ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ; ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਦੀਆਂ ਇਕਵੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਨਾਰਦ, ਤੁੰਬੁਰੂ, ਗੋਪ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜਾ ਭਰਤ ਸਾਹਮਣੇ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਅਲੰਬੁਸਾ, ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਤੇ ਵਾਮਨਾ, ਭਰਦਵਾਜ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਭਰਤ ਸਾਹਮਣੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਰਦਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਤਪੋਬਲ ਤੇ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਆਸਮਾਨੀ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾਨ-ਸਤਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।