ਭਰਦਵਾਜ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ; ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਮਹਾਨ ਚਿਤਰਕੂਟ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣਿਆਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਥੇ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ, ਕੱਲ੍ਹ ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਵੇਂ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉੱਤਮ ਤੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਵੇਂ ਆਪ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਉਹ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਨਵੇਂਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਵਿਸ਼ੁੱਧ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਹੋਇਆ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਭਰਦਵਾਜ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਗੇ ਅਤੇ ਭਰਤ, ਜੋ ਕਿ ਕੈਕਈ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹਨ, ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਭਰਤ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਸਾਰੇ ਉਚਿਤ ਆਦਰ—ਚਰਣ ਧੋਣਾ, ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ—ਪੂਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।" ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਆਇਆ? ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆਇਆ?" ਭਰਤ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਇਥੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਕਿ ਕਿਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਅਸੁਵਿਧਾ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਯੁਵਰਾਜ ਨੂੰ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਨੇਕ ਉੱਤਮ ਘੋੜੇ, ਵੀਰ ਯੋਧੇ, ਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਕੁਟੀਆਂ ਜਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪੁਚਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ।" ਭਰਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਤਿਥਿਆ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਸੱਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਅਤੇ ਟਵਸਟ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਆਤਿਥਿਆ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਵਾਓ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸਾਰੇ ਦਰਿਆ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਣ। ਕੁਝ ਦਰਿਆ ਮਧੁ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਵਹਿਣ।" ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਗੰਧਰਵ—ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ—ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਗੰਧਰਵੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ, ਅਲੰਬੁਸਾ, ਨਾਗਦੰਤਾ, ਹੇਮਾ, ਹਿਮਾ ਆਦਿ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ, ਟੁੰਬੁਰੂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਆਉਣ। "ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਜੰਗਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਿਣੇ, ਪੱਤੇ ਤੇ ਕਬੀਰ ਦੇ ਅਮਰ ਫਲ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇ। ਇੱਥੇ ਸੋਮ ਦੇਵਤਾ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਦੇਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਚੂਸਣ ਤੇ ਚਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪ੍ਰਚੁਰ ਹੋਣ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਝੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਦਿਰਾ, ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਮਾਸ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਿਆਨ, ਅਤੁੱਲ ਤੇਜ ਅਤੇ ਮੰਤਰ-ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕਿਹਾ। ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਫਿਰ, ਜੋ ਹਵਾ ਪਸੀਨਾ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਲਯ ਤੇ ਦਰਦੁਰ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਵਹੀ। ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ; ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਦਿਵ੍ਯ ਢੋਲ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜੀ। ਸੁੰਦਰ ਪਵਨ ਵਹੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨਾਚ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਗਾਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਵੀਣਾ ਵਜਾ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰ ਛੱਡੇ। ਇਹ ਸੁਰ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਸੁਚੱਜੇ, ਹੌਲੇ ਤੇ ਲਯਬੱਧ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਧੁਨ, ਜੋ ਸੁਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਤਿ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰ ਸੀ, ਖ਼ਤਮ ਹੋਈ, ਭਰਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਫੌਜ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇਖੀ। ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਸਮਤਲ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਨੀਲੇ ਵਿਡੂਰਯ ਰਤਨ ਵਰਗੀਆਂ ਹਰੀਆਂ ਘਾਹਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਥੇ ਬਿਲਵ, ਕਪਿੱਥ, ਜੈਕਫਲ, ਅੰਬਲਾ ਤੇ ਅੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਫਲ ਨਾਲ ਲਦੇ ਹੋਏ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਦਿਵ੍ਯ ਆਨੰਦਮਈ ਜੰਗਲ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਿਆ, ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ, ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਚਾਰ ਸੁੰਦਰ ਮੰਡਪ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਸਥਾਬਲ, ਮਹਲ ਤੇ ਮਿਨਾਰਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉੱਠ ਆਏ। ਇੱਕ ਬਦਲੀ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰਾਜ-ਨਿਵਾਸਾਂ ਵਿਚ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਸੀ। ਚੌਕੋਰ ਮੰਡਪ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਛੋਣੇ, ਆਸਨ, ਵਾਹਨ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਭੋਜਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਪਕਵਾਨ ਤੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਬਰਤਨ ਸਨ, ਉਪਲਬਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਭ ਆਸਨ ਲਗੇ ਹੋਏ, ਉੱਤਮ ਵਿਛੋਣਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਬਲੀ ਭਰਤ, ਕੈਕਈ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ, ਉਸ ਵਿਅਸਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਅੰਦਰ ਗਏ।