ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਇਥੇ ਆਇਆ, ਪਰ ਕੀ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਦਾ ਅਨਿਆਇਤ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੂੰ ਰਾਜ ਨੂੰ ਲਕੜੀ ਦੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਅੜਚਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੋਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕ ਗਈ। ਉਹ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜੇਕਰ ਆਪ ਜੀ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਐਸਾ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਾਂ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਭੁੱਲ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਦਿਓ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਡਾਟੋ। ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਮਨਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਜੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹਨ, ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਆਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਸਕਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਸਮਝੋ ਅਤੇ ਦੱਸੋ, ਰਾਮ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਸ ਵੇਲੇ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?” ਫਿਰ ਵਸਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਆਦਰਨੀਯ ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਸਨੇਹੀ ਬਚਨ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਤੇਰਾ ਚਲਨ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ ਸ਼ੇਰ! ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ, ਸੰਜਮ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਪੁੱਛਿਆ। ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਹਨ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਕਲ ਇਥੇ ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਵੇਂ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਹਸ਼ਿਆਰ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਤ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜਿਵੇਂ ਆਪ ਜੀ ਚਾਹੋ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।” ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਆਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੀ ਨਵਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ ਭਰਤ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਭਰਤ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ, ਪੈਰ ਧੋਣਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲਏ ਹਨ।” ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਫੌਜ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ, ਕਿਉਂ? ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ?” ਭਰਤ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਦਰਨੀਯ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਫੌਜ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਆਦਰਨੀਯ, ਤੁਹਾਡੇ ਡਰ ਕਰਕੇ। ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ, ਅਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਝੋਪੜੀਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਆਇਆ ਹਾਂ।” ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, “ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ!” ਭਰਤ ਨੇ ਫੌਜ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਅੱਗ-ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਅਤੇ ਟਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵਣ। ਕੁਝ ਨਦੀਆਂ ਮਧੁ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਵਰਗੇ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਹਿਣ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਗੰਧਰਵੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਅਲੰਬੁਸਾ, ਨਾਗਦੰਤ, ਹੇਮਾ, ਅਤੇ ਹਿਮਾ, ਜੋ ਪਰਬਤਾਂ ਉੱਤੇ ਜਨਮੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ, ਟੁੰਬੁਰੂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਜੰਗਲ, ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਗਹਣੇ, ਪੱਤੇ, ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਇੱਥੇ ਹੋਣ। ਇੱਥੇ, ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣ—ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖਾਣ, ਚਬਾਣ, ਚੂਸਣ, ਚਟਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅੰਜਨ, ਵੱਫਾਦਾਰ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਡਿਗੀਆਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਰਾਬ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਸ ਦੇ ਭੋਜਨ ਇੱਥੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਿਆਨ, ਅਤੁੱਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਉਚਾਰਣ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੋ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ। ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਆ ਗਏ। ਫਿਰ, ਪਸੀਨਾ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਮਲਯਾ ਤੇ ਦਰਦੁਰਾ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਹੌਲੀ, ਆਤਮਕ ਸੁਖਦਾਈ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਵਾ ਵਹੀ। ਅਸਮਾਨੀ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਦਿਵ੍ਯ ਡੰਗਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨਾਚ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਅਤੇ ਵੀਣਾ ਵਜਾਈ, ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ।