ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਬਰਚਾ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਤੇ ਪੈਦਲ ਹੀ ਚਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਸਨ। ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਖੜਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਅਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਤਪਸਵੀ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਅਤਿਥੀਆਂ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਉਣ। ਉਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ, ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਫਲ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਸਨੇਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਦੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੀ ਫੌਜ, ਖਜਾਨਾ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਭਰਤ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਜੀ ਦੀ ਸਿਹਤ, ਅੱਗਾਂ, ਦਰਖ਼ਤਾਂ, ਚੇਲਿਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਰਦਵਾਜ਼ ਜੀ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਰਾਘਵ ਜੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਿਆਂ ਇਥੇ ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈਂ? ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਚੈਨ ਵਿਚ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਜਿਸਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਜੋ ਇਕ ਔਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਏ, ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਸਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਤੂੰ ਕਿਤੇ ਉਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਕੁਝ ਗਲਤ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕੇਂ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭਰਤ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਆਏ, ਗਲਾ ਭਰ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇਕਰ ਆਪ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਇੰਝ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੋਸ਼ੀ ਨਾ ਸਮਝੋ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਮਨਿਆ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰ ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਣ ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਰਾਮ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਕਿਥੇ ਹਨ?" ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਆਗ੍ਰਹ ਨਾਲ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਤੇਰਾ ਚਲਣ ਬੜਾ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੀਰ, ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਇਹ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਆਪਣੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਜਾ ਸਕੇਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਭਰਤ।" ਇਸ ਉੱਤਰ ਨਾਲ ਭਰਤ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਦਿਲਾਸਾ ਪਾ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼!" ਤੇ ਉਸ ਰਾਤ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਨਵੇਂ ਸੰਸਕਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਭਰਦਵਾਜ਼ ਜੀ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਭਰਤ, ਕੈਕੇਈ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹੋਣ। ਭਰਤ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ—ਪੈਰ ਧੋਣਾ, ਭੇਟਾਂ, ਆਤਿਥ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਚਿਤ ਹੈ।" ਭਰਦਵਾਜ਼ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਸਤਕਾਰ ਕਾਫੀ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਲਈ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਾਂ; ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈਂ। ਪਰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੂਰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਉਂ ਆਇਆ? ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ?" ਭਰਤ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਇਥੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਹਾਡੀ ਭੈ ਤੋਂ। ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਯੁਵਰਾਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸਰਵੋਤਮ ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਰੁੱਖ, ਪਾਣੀ, ਜ਼ਮੀਨ, ਝੋਪੜੀ ਜਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ।" ਭਰਤ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਜੀ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਤੇ ਟਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਥੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਵਾਓ। ਮੈਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਰਤਾਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਥੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਵਾਓ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਅੱਜ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਣ। ਕੁਝ ਨਦੀਆਂ ਮਧੁ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਹਿਣ, ਜੋ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਦਿਵ੍ਯ ਗੰਧਰਵਾਂ—ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ—ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਰਦਵਾਜ਼ ਜੀ ਨੇ ਭਰਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਾਰੀ ਫੌਜ ਲਈ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਵਾਈ।