ਭਾਰਤ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਦੇ ਭਰਾ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹਨ। ਉਹ ਦਿਲੀਪ ਅਤੇ ਨਾਹੁਸ਼ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਯੋਗਤਾ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਕੋਈ ਐਸਾ ਪਾਪ ਕਰੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੋਖਸ਼ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਕੀਤੇ ਅਨਿਆਇਤ ਕੰਮ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਮ ਦੂਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਰਾਘਵ ਰਾਜਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਹ ਧਰਮ-ਭਰੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਸਭਾ-ਸਦੱਸਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਰਾਮ ਲਈ ਲੱਗੇ ਰਹੇ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਾਂਗ ਉਹ ਵੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹੇਗਾ। ਉਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵੱਡਿਆਂ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਰਸਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਮਚਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭੇਜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਯਾਤਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਨਿਭਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਸਮੰਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਿਆਣਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਤੁਰੰਤ ਉਠੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਜਾਓ; ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੋ।" ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਚਿਤ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਆਦੇਸ਼ ਜਿਵੇਂ ਭਾਰਤ ਨੇ ਚਾਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਨਾਗਰਿਕ, ਫੌਜੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਫੌਜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫੌਜੀ ਘਰਾਂ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਫੌਜੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਤੇ ਯੋਧੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ, ਬਲਦਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਸਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰਾ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।" ਸਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਰਥ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਘਵ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ, ਭਾਰਤ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਰੰਤ ਉਠੋ, ਸਮੰਤ੍ਰਾ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਕੋਲ ਜਾਓ ਅਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।" ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਚਿਤ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਰਥਵਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਭ ਮੁਖ ਨਾਗਰਿਕ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉੱਤਮ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਉਠਾਂ, ਰਥਾਂ, ਖਚਰਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ। ਇਹ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਵਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਤਿਆਸੀਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਾਰਤ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲੇ। ਨੌਂ ਹਜ਼ਾਰ ਉੱਤਮ ਹਾਥੀ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗੌਰਵ ਸੀ। ਸਠੀ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ, ਨਨ੍ਹੇ-ਨਨ੍ਹੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਇੱਕ ਲੱਖ ਤਿਆਰ ਘੋੜੇ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਕੈਕੇਈ, ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਵਾਹਨਾਂ 'ਚ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈਆਂ। ਸਭ ਉੱਤਮ ਸਮੂਹ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। "ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੇ, ਜੋ ਬਦਲੀ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ-ਮਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਹਟਾ ਦੇਵੇਗਾ?" "ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਦੁੱਖ ਹਟਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਗਦਾ ਸੂਰਜ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਭ-ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਨਾਗਰਿਕ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਸਭ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਉੱਤਮ ਲੋਕ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ, ਰਾਮ ਵੱਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਹੀਰੇ-ਮੋਤੀ ਜੜਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਕੁੰਭ-ਕਾਰ, ਜਾਲੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਲੱਕੜ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ, ਕਲਾਕਾਰ, ਛੇਦਣ ਵਾਲੇ, ਦੰਦ-ਕਾਰੀ, ਪਲਾਸਟਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਗਏ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੋਨੇ-ਕਾਰ, ਕੰਬਲ ਧੋਣ ਵਾਲੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਹਾਇਕ, ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵੈਦ, ਧੂਪ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਧੋਣ ਵਾਲੇ, ਦਰਜ਼ੀ, ਵੱਡੇ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਲੋਕ, ਅਭਿਨੇਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਨੌਕਾ-ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਗਏ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਗਏ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ। ਸਭ ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਗਏ। ਫੌਜ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਾਰਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਨਿਭਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਚਲ ਪਈ। ਚੜ੍ਹਾਈ, ਵਾਹਨਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ੍ਰਿੰਗਵੈਰਪੁਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।