ਜਦੋਂ ਭਰਤ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਠੀਕ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਭਰਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭਾ ਐਸੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸੋਹਣੀ ਝੀਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਜਲਚਰ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਢੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ, ਸਿੱਪੀਆਂ ਅਤੇ ਕੰਕੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਕਦੇ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭਾ ਰੌਣਕ ਮਾਰਦੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਬਿਆਲੀਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਰਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭਾ-ਭਵਨ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਉੱਚੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਗਿਆਨੀ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਭਾ ਰਾਤ ਦੇ ਆਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਲਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ ਦੀ ਚੰਨਣ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਾਲ ਐਸਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਚੰਨਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਭਾ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਰਾਜ-ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਮੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰ! ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਹੇ, ਹੁਣ ਸਵਰਗ ਸਿਧਾਰ ਗਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਧਨ-ਧਾਨ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਧਰਤੀ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਡਿੱਠੇ ਹਨ ਤੇ ਵਚਨ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਯਾਦ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਇਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਹਰੇਕ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਭਰਾ ਵਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਰਾਜਅਭਿੇਕ ਕਰਵਾਓ। ਉੱਤਰ, ਪੱਛਮ, ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ-ਕਿਨਾਰੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਖਜਾਨੇ ਤੇ ਰਤਨ ਲਿਆਉਣ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੌਲੇ ਅਤੇ ਭਾਵੁਕ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ, ਜੋ ਜਿਵੇਂ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਹੰਸ ਦੀ ਕੂਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਿਆਂ ਮੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ ਨੂੰ ਉਲਾਹਣਾ ਦਿੱਤਾ, "ਕੌਣ ਰਾਮ ਵਰਗੇ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਰਾਜ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਸਦਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡਿੱਠੇ ਹਨ—ਉਸ ਰਾਮ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਜੰਮਿਆ ਕੋਈ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜ ਛੀਨਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਰਾਜ ਵੀ ਰਾਮ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਮ ਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਸੱਚ ਦੱਸੋ। ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਨੇਕ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹਨ, ਦਿਲੀਪ ਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਰਾਜ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਐਸਾ ਪਾਪ ਕਰਾਂ, ਜੋ ਮਾਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਕਲੰਕ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨੂੰ ਮਨਜੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਮੈਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਥੇ ਖੜਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਮ—even ਜੇ ਉਹ ਦੂਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ; ਰਾਘਵ ਹੀ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।" ਭਰਤ ਦੀ ਇਹ ਧਰਮ-ਭਾਵਨਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਰਾਮ ਜੀ ਵੱਲ ਲਗ ਗਏ। ਫਿਰ ਭਰਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੇਕ ਭਰਾ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਵਿਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹਿਆਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਾਂਗ ਰਹਿ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਹਰੇਕ ਜਤਨ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਵੱਡਿਆਂ, ਨੇਕਾਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਵੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਆਵਾਂ। ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸੜਕਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਖੀਦਾਰ ਤੇ ਮਜਦੂਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਰਵਾਨਗੀ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਰਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਵੁਕ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸਨ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਲਦੀ ਉੱਠੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰੋ।" ਭਰਤ ਦੇ ਐਸੇ ਉੱਤਮ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਭਰਤ ਨੇ ਚਾਹਿਆ, ਪੂਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਗਰਿਕ, ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਸਿਪਾਹੀ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਥੇ ਵੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਥਾਂ, ਬਲਦਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਫੌਜ ਦੇ ਨੇਤਾ ਤੇ ਯੋਧੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੱਕਠਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਜਦ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ, ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰਾ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।" ਭਰਤ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮਿਲਦਿਆਂ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤਮ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਰਥ ਲਿਆ ਆਇਆ। ਹੁਣ ਭਰਤ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਅਡਿੱਠੇ, ਬੜੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ, ਚੰਗਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚਯ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਰਾ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ, ਜਲਦੀ ਉੱਠੋ, ਫੌਜ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਾਂ ਕੋਲ ਜਾਓ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵੱਸਦੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਭਰਤ ਦੇ ਉੱਤਮ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਮੰਤ੍ਰਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਨਾਗਰਿਕਾਂ, ਫੌਜ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਖਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਸਭ ਨੇ ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਉਠ, ਰਥ, ਖਚਰ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਲਏ। ਹੁਣ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਤਿਰਾਸੀਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਭਰਤ ਸਵੇਰੇ ਜਲਦੀ ਉੱਠੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਰਥਾਂ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਚਲੇ। ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਤਿਆਰ ਹਾਥੀ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੁਣੇ ਗਏ ਹੋਣ, ਭਰਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਸਨ। ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਭਰਤ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਜਦ ਉਹ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ, ਸਾਰੀ ਅਯੋਧਿਆ ਸਮੇਤ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਰਵਾਨਗੀ ਕੀਤੀ।