ਇਸ ਵਾਰਤਾਵਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ, ਭਰਤ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਸਾਡੀ ਰਿਆਸਤ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲੋ।” ਭਰਤ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰਾਮ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣਨਗੇ; ਅਤੇ ਭਰਤ ਖੁਦ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰੇਗਾ। ਭਰਤ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਇੱਕ ਵੱਡੀ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਖੁਦ ਰਾਘਵ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ; ਭਰਤ ਰਾਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਭਰਤ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਤੋਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਭਰਤ ਨੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰਥ ਦੀ ਬੂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਕਠੋਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ। ਭਰਤ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕਾਰੀਗਰ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਣ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਮਤਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਚ-ਨੀਚ, ਅਤੇ ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਆਕर्मी ਪਹਾੜੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਰਸਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਥ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਭਰਤ ਨੇ ਇੰਝ ਰਾਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਬੋਲਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।” ਭਰਤ ਦੇ ਅਤੁੱਲ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਆਂਸੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਸਭਾ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਹਿ ਉਠੇ, “ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਲੋਕ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਰਸਤੇ ਬਾਰੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਅਸੀਵੇਂ ਸਰਗ ਵਿਚ, ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਮਾਪ-ਤੋਲ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਕੰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਰ ਖੋਦਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਉਪ-ਮੁਖੀ, ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਬੁਨਕਾਰ, ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਗਏ। ਕੂਆਂ ਖੋਦਣ ਵਾਲੇ, ਚੂਨਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਬਾਂਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਨਾਪ-ਤੋਲ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਇਹ ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਵਧੀ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੀ ਰਾਤ ਸਮੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਕਰਨ ਲੈਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਤਾਵਾਂ, ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀਆਂ, ਪੱਥਰ, ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਰਸਤਾ ਸਾਫ ਕੀਤਾ। ਜਿੱਥੇ ਦਰੱਖਤ ਨਾ ਸਨ, ਉਥੇ ਕੁਝ ਨੇ ਪੌਦੇ ਲਾਏ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਕਲਹਾੜੀਆਂ, ਤੇ ਹਸੀਆਂ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤਾਂ ਕੱਟੇ। ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਨਿੱਕੀ-ਵੱਡੀ ਝਾੜੀਆਂ, ਝਾੜੀਆਂ, ਤੇ ਅਕੜੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕੀਤਾ। ਕੁਝ ਨੇ ਕੂਆਂ ਤੇ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈਆਂ ਖੱਡਾਂ ਨੂੰ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਨੀਵੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕੀਤਾ। ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ; ਜਿੱਥੇ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਫ ਕੀਤਾ; ਜਿੱਥੇ ਪਟਣਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਟਿਆ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨਾਲੇ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਨ। ਸੁੱਕੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੂਏਂ ਖੋਦ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਪਕੈ ਹੋਏ ਫਰਸ਼, ਫੁੱਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਅਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਰਸਤਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ। ਚੰਦਨ ਜਲ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਫੌਜ ਦਾ ਰਸਤਾ ਅਸਮਾਨੀ ਰਸਤੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਨਿਯੁਕਤ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਿੱਠੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਨੋਹਰ ਥਾਂਵਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਭਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਵੀਂ ਵਸਤੀ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਤਨ ਹੋਵੇ। ਮਾਹਿਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਭਰਤ ਲਈ ਵਸਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਵਸਤੀ, ਰੇਤ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਈਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਸ਼ੀਨ ਵਰਗੇ ਢੰਡੀ-ਪੋਲੇ, ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੁੱਖ-ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ। ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ, ਕੋਠੀਆਂ ਤੇ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ, ਪੱਕੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਨਾਲ। ਉੱਚੀ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਰਦੀਆਂ ਜਾਪਦੀਆਂ, ਉਹ ਵਸਤੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੰਗਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਠੰਡੀ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਨ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਨਿਰਮਲ ਅਸਮਾਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਲੜੀਵਾਰ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੇ ਇਕੱਤਰੀਵੇਂ ਸਰਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਭ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭਰਤ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਲਈ ਭਟ-ਕਵੀ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਤੇ ਸ਼ੁਭ-ਸੰਕੇਤ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਾਲੀ ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ; ਸੈਂਕੜੇ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਉੱਚ ਤੇ ਨੀਵੀਂ ਧੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਜੇ। ਇਹ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੁਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇਵੇ, ਭਰਤ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਗਈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਭਰਤ ਨੇ ਜਾਗ ਕੇ, ਇਹ ਸ਼ੋਰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।” ਉਸਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਦੇਖ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ: ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਵੀ ਸਦਾ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਰਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ, ਵਸਤੀ ਸਜਾਈ, ਤੇ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।