ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਰਾਮਾਯਣਮ੍

ਰਾਮ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੀੜਿਤ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਦ ਨਾਲ ਜੂਝਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਟਾਯੂ, ਉਸ ਗਿਦੜ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪਾ ਕੇ ਅੰਤਿਮ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਅਤੇ ਕਦਰਦਾਨ ਦੈਤ, ਕਬੰਧਾ, ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਬੰਧਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਬਰਿ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਣਿਤ ਸੀ, ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਕਬੰਧਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਬਰਿ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ਤਰੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸ਼ਬਰਿ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਸ਼ਬਰਿ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ, ਉਸ ਵਾਨਰ ਨੂੰ, ਪੰਪਾ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਾਰੇ ਮਿਲਿਆ। ਹਨੂਮਾਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਿਤਾ ਬਾਰੇ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਈ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਾਖੀ ਬਣਾਉਂਦਿਆਂ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੁਸ਼ਮਨੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ 'ਤੇ ਸੰਦਰਹ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਸਾਲਾ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਅਧੋਵਰਤ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਗਰਜ ਕੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਭਰਿਆ। ਤਾਰਾ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਵਾਲੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਕ ਦੀ ਪੁਤਰੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ, ਸੰਪਾਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਮਹਾਨ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਲੰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਯੋਜਨਾ ਚਾਲਾਂ ਲੰਘ ਕੇ ਪਾਰ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ, ਰਾਵਣ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਸਿਤ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਸ਼ੋਕ ਵਨ ਵਿੱਚ ਡੁਬੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪਛਾਣ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਈ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਸੰਤੋਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਪੰਜ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਅਕਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਕੇ ਫਿਰ ਕੈਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਰੱਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਸਿਤਾ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਈ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾ ਦਿਖਾਈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦ 'ਤੇ ਨਲ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਪੁਲ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਾਮ, ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਪਾ ਕੇ, ਡੂੰਘੀ ਸ਼ਰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿਤਾ ਸਹਿਣ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ, ਸੱਚਾਈ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੀ। ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਾਕਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸਿਤਾ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਸੰਤੋਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਦੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਅਬਾਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵਿੱਚ ਅਯੋਧਿਆ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮੁੜ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਟਿਤ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਖੁਸ਼حال ਹੋ ਗਏ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਸਮ੍ਰਿੱਧ, ਧਰਮੀ, ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਕੋਈ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਦੇਖੇਗਾ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਅੱਗ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਡੁੱਬੇਗਾ, ਹਵਾ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਬੁਖਾਰ ਤੋਂ। ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਚੋਰੀਆਂ ਤੋਂ; ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਰਹੇਗੀ।