ਕੌਸਲਿਆ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਦੁਖ ਅਤੇ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਦੁਖ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਭਰਤ ਵੀ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੜੀਆਂ ਸ਼ਾਪਾਂ ਉਚਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਭਰਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੁਖ ਨਾਲ ਤੜਫ ਰਹੀ ਸੀ, ਨੇ ਕੜੀਆਂ ਸ਼ਾਪਾਂ ਉਚਾਰੀਆਂ: "ਜਿਸ ਨੇ ਉੱਚੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਦਇਆਹੀਣ ਹੋ ਕੇ ਦੁਧ ਅਤੇ ਚਿੱਡ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਵਿਅਰਥ ਖਾਏ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ, ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਮੰਦ-ਮੱਤ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਭਰੋਸੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਗੁਪਤ ਨਿੰਦਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ। ਉਹ ਆਲਸੀ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਲਾਜ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨਫਰਤ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਖਾਣਾ ਇਕੱਲਾ ਖਾਏ। ਉਹ ਉਚਿਤ ਪਤਨੀ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ, ਬੇ-ਬੱਚਾ ਮਰੇ ਅਤੇ ਧਰਮਕਰਮ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਮਰਦੇ ਵੇਖੇ, ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਨਾ ਪਾਏ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਔਰਤ, ਬੱਚਾ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਦੀ ਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਅਤੇ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਪਾਪ ਲਏ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਲੱਕ, ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ, ਲੋਹਾ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਪਾਲੇ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰੇ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਖੋਪੜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਫਟੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੰਗਦਾ ਫਿਰੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਾਬ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਵਾਸਨਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵਿਆਪਤ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਧਰਮ ਵੱਲ ਮਨ ਕਰੇ, ਪਰ ਅਧਰਮ ਕਰੇ; ਦਾਨ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਧਨ ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੁੱਟ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਸੰਧਿਆ ਸਮੇਂ ਸੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਜਿਸ ਦੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਮਨੁੱਖ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਾਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ, ਦੋਸਤ ਦੀ ਧੋਖਾ ਦਾ ਪਾਪ ਲਏ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਵਤਾ, ਪਿਤਰ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਅੱਜ ਹੀ ਧਰਮਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਅਤੇ ਧਰਮਕਰਮ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਮਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਵਿਅਰਥ ਖੜਾ ਰਹੇ। ਉਹ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਫਕੀਰ, ਬੀਮਾਰ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖੀ ਰਹੇ। ਉਹ ਸਮਾਨ, ਦੁਖੀ, ਆਸ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਵਾਅਦਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੱਗੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਕਠੋਰ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਧਰਮਕ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਪਾਪੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਏ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਵਿਛੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਉਹ ਪਾਪ ਲਏ ਜੋ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁਕਾ। ਉਹ ਜਲ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਵੇ, ਇੱਕਲਾ ਪਾਪ ਲਏ। ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਰੋਕੇ ਜਾਂ ਵਾਛਾ ਲਈ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲੈ ਲਏ। ਉਹ, ਜਦ ਪਾਣੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਪਿਆਸੇ ਨੂੰ ਠੱਗੇ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਲਏ। ਉਹ, ਜਦ ਹੋਰ ਲੋਕ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਉਹਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਰੋਈ। ਭਰਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਵਿਛੋੜੇ ਅਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਉਲਝ ਗਿਆ ਸੀ, ਪੀੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਉਹ ਜਦ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਵਸਥਾ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਪਿਆ ਸੀ, ਦੁਖ ਭਰੇ ਸਾਹ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਰਾਤ ਵੀ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗੁਜ਼ਰੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਵਚਨ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਭਰਤ, ਕੇਕੈਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਹੁਣ ਦੁਖ ਛੱਡ ਦੇ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਹੈ—ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰੀ।