ਕੌਸਲਿਆ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਸੱਚੇ, ਗੁਣਵਾਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਿਰੁੱਧ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਦਾਸ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਮਲਿਨ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ—ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਵਾ ਕੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਕਾਰ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਧਰਮ ਹੈ—ਇਹ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਟੈਕਸ ਇਕੱਤਰ ਕਰਕੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਯਗ੍ਯ ਵਿਚ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦਾਨ ਛਲ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਵੇ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ noble one ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ। ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਰighteousness ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਸੁਖਮ ਅਰਥ, ਉਸ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਜਿਸ ਨੇ noble one ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਰਾਜਸੀ ਵੈਭਵ ਵਿਚ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਰਾਜ-ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੇ। ਉਹ ਬੇਦਰਦੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੁੱਧ-ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਖੀਰ ਖਾ ਕੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਕਰੇ, ਤੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਹੀ ਗਈ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਨਤਾ ਵਿਚ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਆਲਸੀ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਸੁਆ-ਤਿਆਗਤਾ, ਨਿਰਲੱਜ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵੱਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਦਾਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਖਾਣਾ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਖਾਏ। ਉਹ ਸੁਧੀ ਪਤਨੀ ਨਾ ਲੱਭ ਸਕੇ, ਨਿਰਸੰਤਾਨ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਧਰਮਕਰਮ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇ, ਪਤਨੀ ਵਿਚ ਦੁੱਖੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪੂਰਾ ਆਯੁ ਨਹੀਂ ਪਾਏ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਔਰਤ, ਬੱਚਾ, ਵੱਡਾ, ਜਾਂ ਦਾਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲਏ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੱਕ, ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ, ਲੋਹਾ, ਤੇ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਦਾਸਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ। ਜੰਗ ਵਿਚ, ਜਦ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਲਗੇ, ਉਹ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਖੋਪੜੀ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਰੰਗ-ਚੰਗੀ ਪੁਸ਼ਾਕ ਪਾ ਕੇ, ਮੱਤ-ਵਿਕਾਰ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਾਬ, ਔਰਤਾਂ, ਤੇ ਜੂਏ ਵਿਚ ਲਗਾ ਰਹੇ, ਕਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਧਰਮ ਵੱਲ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਕਰਮ ਅਧਰਮ ਦੇ ਹੋਣ; ਉਹ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਜੋ ਦੌਲਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਇਕੱਤਰ ਕਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੁੱਟੀ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਪਾਪ ਉਹਨੂੰ ਮਿਲੇ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਸੰਧਿਆ ਵਿਚ ਸੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ noble one ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਪਾਪ ਪਾਏ ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਉਦੇਖੀ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਪਲੰਗ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ, ਤੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਧੋਖਾ-ਧੜੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਅੱਜ ਹੀ ਧਰਮਕਰਮ, ਵੈਭਵ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਮਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਿਅਰਥ ਖੜਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਗਰੀਬ, ਬਿਮਾਰ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖੀ ਰਹੇ। ਉਹ ਸਮ, ਦੁਖੀ, ਉਮੀਦ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਵਾਅਦਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛਲ-ਕਪਟ ਵਿਚ ਰੱਜਿਆ, ਰੁਖਾ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਸ਼ੁੱਧ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਪਾਪੀ, ਸੁਧੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਣ-ਧਰਮ ਕਰੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਤਨੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗ ਕਰੇ, ਤੇ ਮਨ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਪਾਪ ਪਾਏ ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਸ ਹੋਣ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਮਲਿਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ ਦੇਣ ਦਾ ਪਾਪ ਇਕੱਲਾ ਲਏ। ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਏ ਜਾਂ ਵਾਛੇ ਲਈ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲੈ ਲਏ। ਉਹ ਜਦ ਪਾਣੀ ਮਿਲ ਸਕੇ, ਤਰਸਦੇ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਪਾਪ ਲਏ। ਜਦ ਹੋਰ ਲੋਕ ਸੱਚੀ ਤਰਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਚ ਸਾਂਝੀ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋਈ ਕੌਸਲਿਆ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਤੋਸ਼ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਦੁਖ ਨਾਲ ਢਹਿ ਗਈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਭਰਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਸਮਝ ਤੇ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਇਹ ਸਖ਼ਤ ਸ਼ਾਪਾਂ ਉਚਾਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।