ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਬਹਿਮਾਨੀ ਨਾਲ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਜੱਟਾਯੂ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਗਰੁੱਡ ਜਿਹੇ ਪੰਛੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਜੱਟਾਯੂ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰਾ ਦੁੱਖ ਪੈ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਜੱਟਾਯੂ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਅੰਬਲ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਕਬੰਧਾ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਬੰਧਾ ਨੇ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਬਰੀ, ਇੱਕ ਧਰਮਪ੍ਰਿਯ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਤਪਸੀ ਦੀ ਸਿਫਾਰਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਰਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਸੀ, ਸ਼ਬਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਸ਼ਬਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੰਪਾ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉਸ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹਨੁਮਾਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਹਨੁਮਾਨ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬਣਾਈ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਗਵਾਹ ਬਣਾ ਕੇ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਲੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਤਾਇਆ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੰਡੁਭੀ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਦਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪੈਰੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਦਸ ਯੋਜਨਾਂ ਤੱਕ ਉੱਪਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਅਧੋਲੋਕ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਧਿਆ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੋਨੇ ਜਿਹੀ ਰੰਗਤ ਨਾਲ ਗਰਜਨ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਉਭਰਿਆ। ਤਾਰਾ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਾਲੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਆਇਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ, ਸੰਪਾਤੀ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਮਹਾਨ ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਲੰਕੇ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨਾ ਚੌੜਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਸ਼ੋਕ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਛਾਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖਬਰ ਸੁਣਾਈ, ਫਿਰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਚੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਪੰਜ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਅਖੀਰਕਾਰ ਉਹ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦੇ ਬੂਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਵਾਏ ਸੀਤਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਖਬਰ ਦਿੰਦਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।' ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਾਂ 'ਤੇ ਨਲਾ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਪੁਲ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਬੋਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੀਤਾ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਨਾਲ। ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨਾਲ, ਸਾਬਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਸੀਤਾ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲੀ। ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਘਵ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਰਾਮ ਨੇ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬੂਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵਿੱਚ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ 'ਤੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਸੀ, ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵੱਲ ਚੱਲਿਆ। ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਜਟਾਜੂਟ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਮ੍ਰਿੱਧ, ਧਰਮਪ੍ਰਿਯ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਕਮੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਦੇਖੇਗਾ, ਅਤੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ ਬਣਨਗੀਆਂ। ਨਾ ਤਾਂ ਅੱਗ ਤੋਂ ਡਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜੀਵ ਡੁੱਬੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਹਵਾ ਤੋਂ ਡਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬੁਖਾਰ ਤੋਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦਾ ਰਾਜ ਚੱਲਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਤਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ।