ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਯਜ్ఞ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਸਿਰਫ਼ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਪਰਬੰਧ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਅਧ੍ਯਯਨ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਨਾਮ ਦੇ ਦਿਓ।" ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਰਤਨ, ਕੀਮਤੀ ਪਥਰ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਗਾਂ—ਜੋ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਦੇ ਦਿਓ। ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਲੱਖ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਚਾਂਦੀ ਵੀ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪੁਜਾਰੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯੋਗ ਵਿਭਾਜਨ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹਰ ਕੋਈ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਯਜ्ञ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਨਾ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਜੰਬੂਨਾਦ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਿਸਨੇ ਵੀ ਮੰਗਿਆ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਤਿਅੰਤ ਆਨੰਦ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਨੇਕ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨੀ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯਜ्ञ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਅਤੇ ਸੁਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਉੱਚੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਲ ਵਾਧੇ ਲਈ ਯਜ्ञ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਤਦੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਾਣ ਵਧਾਉਣਗੇ।" ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬੋਲਿਆ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਚਕ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੇ ਪੰਦਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਅਵਸਥਾ ਵਾਪਸ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਜ्ञ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੇ ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਹਵਨ ਹੋਵੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਜ्ञ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਾਈਆਂ। ਇਸ ਯਜ्ञ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਲੈਣ ਲਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਵਣ ਨਾਮਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਹਿਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਕੁਟਿਲ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਲੇ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਦਰ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਨਹੀਂ, ਹਵਾ ਵੀ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਂਦਾ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਬਹੁਤ ਡਰ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਸੋਚੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਖਿਆ, "ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਉਪਾਏ ਹੁਣ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਉਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਅਜੈਯ ਹੋਵਾਂਗਾ,' ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਰ, ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ, ਜੋ ਅਤਿ ਤੇਜਸਵੀ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਜੋਂ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸਵੇਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉੱਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਓ।" "ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜਸਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ—ਕੌਸ਼ਲਿਆ, ਕੈਕੇਈ ਅਤੇ ਸੁਮੀਤਰਾ—ਲਾਜ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।" "ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਓ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਹਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਵਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ।" "ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੋ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੂਰਖ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਵਣ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਘਮੰਡ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੀੜਦਾ ਹੈ।" "ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਉਸ ਦੀ ਨਿਰਦਯਤਾ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਲਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਭ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵੱਲ ਲਿਆਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੇ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਖੜੇ ਹਨ।