ਭਾਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਠੇ ਸਵਾਲ ਨਾਲ ਮੈਸੇਂਜਰਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੈਕੇਈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੀ, ਤਿੱਖੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੀ ਹੈ—even ਉਹ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਕੇ—ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਆਖਿਆ?" ਭਾਰਤ ਦੀ ਇਸ ਉਚਿਤ ਪੁੱਛਤਾਛ 'ਤੇ ਮੈਸੇਂਜਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਹਨ; ਨਸੀਬ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੁਹਾਡੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।" ਮੈਸੇਂਜਰਾਂ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਭਾਰਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲਵਾਂਗਾ; ਮੈਸੇਂਜਰ ਮੇਰੇ ਤੇ ਜਲਦੀ ਦੇ ਲੋੜ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਭਾਰਤ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਮੈਸੇਂਜਰਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਨਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਰਾਜੇ, ਮੈਸੇਂਜਰਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋਗੇ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਵਾਂਗਾ।" ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਨਾ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ, ਸੁਭਾਸ਼ੀਤ ਵਚਨ ਆਖੇ, "ਜਾ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਕੈਕੇਈ ਸੁਭਾਗੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੂੰ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ ਹਨ, ਨੂੰ ਦੱਸੀਂ।" "ਪ੍ਰਸਤਾਵੀ, ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾ-ਜਨ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਨੂੰ ਵੀ ਮੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਦੱਸੀਂ; ਅਤੇ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਭਰਾ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹਨ, ਨੂੰ ਵੀ।" ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਕੇ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ, ਚੰਗੀਆਂ ਕੰਬਲਾਂ ਤੇ ਚਮੜੀਆਂ ਦਿਨ, ਧਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਫਿਰ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਕੇ, ਕੇਕਯ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਸੌ ਘੋੜੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤੇ ਨੇਕ ਮੰਤਰੀ, ਚਾਹੀਦੇ ਸਾਥੀ, ਦੇ ਦਿੱਤੇ। ਮਾਮਾ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਏਰਾਵਤ ਜਾਤੀ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਚੰਗੀ ਜੁਤਾਈ ਵਾਲੇ ਖਚਰ, ਧਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਲੇ ਹੋਏ ਕੁੱਤੇ, ਜੋ ਬਬਰ-ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਜਾਤ ਦੇ, ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਨਾਨਾ ਤੇ ਮਾਮਾ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਭਾਰਤ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਸੇਂਜਰਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਆਏ ਦਰਸ਼ਨ ਕਾਰਨ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਆਦਮੀ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਅਦਵਿੱਤੀ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਭਾਰਤ ਨੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ; ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਾਂ ਤੇ ਮਾਮਾ ਯੁਧਾਜਿਤ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਰਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨੌਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਠੇ, ਉੰਟ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਖਚਰ ਵਰਤਦੇ ਹੋਏ। ਭਾਰਤ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਆਰਯਕਾ ਜਿਹੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ-ਰਹਿਤ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗੇ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਅਯੋਧਿਆ ਕਾਂਡ ਦੀ ਇਕਹੱਤਰਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ, ਆਪਣਾ ਮੁਖ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ; ਫਿਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੁਦਾਮਾ ਨਦੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਹਾਵਣੀ, ਦੂਰਲੇ, ਉਲਟ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਤਦ੍ਰੂ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਐਲਾ-ਧਾਨਾ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਤੇ ਅਗਨਯਮ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ, ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਲੰਘਿਆ। ਸੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਹਾਨ, ਪੱਥਰ ਢੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦਿਆਂ, ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਤੋਂ ਚੈਤਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਗੰਗਾ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰੀ ਭਾਰੁੰਡਾ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਮਤਸਯ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਤੇਜ਼ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਯਮੁਨਾ, ਕੂਲਿੰਗਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ, ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਸਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਠੰਡੀ ਕਰਕੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਨਦਿ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਘੱਟ ਆਬਾਦ ਸੀ, ਵਿਚੋਂ, ਚੰਗੀ ਵਾਹਨ 'ਤੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਹੀ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਰਾਘਵ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਾਗੀਰਥੀ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਨਦੀ, ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਪੂਰਬੀ ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਹਿਰ 'ਤੇ ਸੀ। ਪੂਰਬੀ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਗੰਗਾ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਕੁਟੀਕੋਸ਼ਠਿਕਾ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਧਰਮਵਰਧਨ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਜੰਬੂਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਹਣੇ ਪਿੰਡ ਵਰੂਥਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਥੇ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਉੱਜਿਹਾਨਾ ਦੇ ਬਾਗ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਆਰੇ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਪਿਆਰੇ ਸਾਲ ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਹਰ ਪਾਰ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਤਤਾਨਕਾ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਾੜੀ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਲੰਘਿਆ। ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵਾਲੀ ਕੁੱਟੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਕਪੀਵਟਾ 'ਤੇ ਲੌਹਿਤਿਆ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਏਕ-ਸਾਲਾ, ਵਿਨਤਾ ਤੇ ਗੋਮਤੀ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਕਲਿੰਗਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਸਾਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਭਾਰਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਾਹਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਨੁ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਅਯੋਧਿਆ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ, ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ—ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਭਾਰਤ, ਅਖਿਰ ਅਯੋਧਿਆ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।