ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਭਾਰਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜੋ ਇਹ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਆਈ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਬੇਤਰਤੀਬ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਕਿੱਚੜ ਅਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਜਲ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਗੰਦਲੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਤੈਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੇਲ ਪੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੱਸ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਫਿਰ, ਉਹ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡੇ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਨਿੱਕਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਰੀਰ ਤੇਲ ਨਾਲ ਲਿਪਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਸਨ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਬੁਝਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਜ ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਬੁਝ ਗਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਟੁੱਟੇ ਅਤੇ ਧੂੰਵੇਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਣ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਕਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਾਲੀਆਂ ਤੇ ਪੀਲੀਆਂ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਸ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖਚਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋਤੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੈਵ-ਸਵਰੂਪ, ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਤ ਮੈਂ ਵੇਖੀ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਾਂ ਮੈਂ, ਜਾਂ ਰਾਮ, ਜਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਜੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖਚਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋਤੀ ਗੱਡੀ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਚਿਤਾ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤਾਂ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਮੇਰਾ ਗਲਾ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨ ਅਸ਼ਾਂਤ ਹੈ। ਕੋਈ ਵਿਅਕਤ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ, ਪਰ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਛਾਂ ਵੀ ਮੰਦੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਵੀ ਗ੍ਰਿਣਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੁਪਨਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਅਤੇ ਅਣਜਾਣ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਤੋਂ ਡਰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਅਜੀਬ ਦਿਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਧਰ, ਦੂਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਾਲੀ ਖਾਈ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਾਜ ਮਹਲ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਪੁਜਾਰੀ ਜੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਖੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਭੇਜਦੇ ਹਨ। ਤੁਰੰਤ ਚਲੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਕੰਮ ਹੈ। ਇਹ ਕੀਮਤੀ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗਹਣੇ ਲਓ ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ। ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਲਈ ਵੀਸ ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦਸ ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਭੇਜੇ ਹਨ।” ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਭਾਵ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, “ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਹਨ? ਰਾਮ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ? ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਨਿਪੁੰਨ, ਰਾਮ ਦੀ ਮਾਤਾ ਕੌਸਲਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਠੀਕ ਹਨ? ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੀ ਸੁਮੀਤਰਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਵੀਰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਮੱਧਵਰਗੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਠੀਕ ਹਨ? ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੈਕਈ, ਜੋ ਸਵੈਛਾ ਵਾਲੀ, ਤਿੱਖੀ, ਤੇਜ਼ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ, ਚਤੁਰ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ?” ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਹ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਦੂਤ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗੇ, “ਮਹਾਨ ਪੁਰਖਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖੀ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਭਾਗ੍ਯ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਰਖਿਆ ਹੋਵੇ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਵਿਦਾ ਲਵਾਂਗਾ, ਦੂਤ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਨਾ ਜੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਰਾਜਨ, ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਆਗ੍ਰਹ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਯਾਦ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਵਾਂਗਾ।” ਭਾਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਨਾ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਕੇ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਜਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਕੈਕਈ ਧੰਨ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ। ਮੇਰੀ ਵਧਾਈ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਹਨ, ਨੂੰ ਦੇਈਂ। ਪੂਜਾਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰੀਂ। ਅਤੇ, ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਭਰਾ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਵਧਾਈ ਦੇਈਂ।” ਫਿਰ, ਕੈਕੈਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਹਾਥੀ, ਚੰਗੀਆਂ ਕੰਬਲਾਂ ਅਤੇ ਚਮੜੀਆਂ ਦਿਤੀਆਂ। ਕੈਕੈਯ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਕੈਕਈ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਅਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸੌ ਘੋੜੇ ਵੀ ਦਿਤੇ। ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਚੁਣੇ ਹੋਏ, ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸੇਵਕ ਦੇ ਦਿਤੇ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਏਰਾਵਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਤੇਜ਼, ਵਧੀਆ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਖਚਰ ਦਿਤੇ। ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਲੇ ਹੋਏ, ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵੱਡੇ, ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਵੀ ਦਿਤੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਨਾਨਾ ਜੀ ਅਤੇ ਮਾਮਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਸਮੇਤ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।