ਹੁਣ ਯਜਮਾਨ ਪੰਡਤ—ਹੋਤ੍ਰ, ਅਧਵਰਯੁ ਅਤੇ ਉਦਗਾਤ੍ਰ—ਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਛੀ ਦੀ ਚਰਬੀ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਪਾਈ। ਰਾਜਾ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਚਰਬੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ ਧੂੰਆ ਸੁੰਘਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਪੰਡਤ, ਜੋ ਕੁੱਲ ਸੋਲਾਂ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਹੋਰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਪਲਕਸ਼ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਹੁਤੀ ਸਰਕੰਡਿਆਂ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਥਾਲੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਲਪਸੂਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਚਤੁਸ਼ਟੋਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਉਕਥਯ, ਗਿਣਤੀ ਵਾਲਾ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਵਿਧੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਜੋਤਿਸ਼ਟੋਮ, ਆਯੁਸ਼ੀ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਅਭਿਜਿਤ, ਵਿਸ਼ਵਜਿਤ, ਆਪਤੋਰਯਾਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵੀ ਹੋਏ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਹੋਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਪੱਛਮ ਦੀ ਅਧਵਰਯੁ ਨੂੰ, ਦੱਖਣ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਉਦਗਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਦਾਨ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਜਦ ਯਜਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ—ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ—ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਨ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਪੰਡਤ, ਹੁਣ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।" "ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਸਵਾਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਾਨ ਦਿਓ।" "ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਰਤਨ, ਕੀਮਤੀ ਪਥਰ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਗਾਂ—ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ—ਦੇ ਦਿਓ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਲੱਖ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਚਾਂਦੀ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਪੰਡਤਾਂ ਨੇ ਇਹ ਧਨ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੋਨਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਾਂਬੂਨਾਦ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕਰੋੜਾਂ ਮਾਤਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣੇ ਦਿੱਤੇ। ਜਿਸ ਨੇ ਜੋ ਮੰਗਿਆ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਓਤ-ਪ੍ਰੋਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਬੜੀ ਦਾਨਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਮ ਸੀ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਮਾਰਗ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਵਰਤਾਵ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਕੋਈ ਐਸਾ ਕਰਮ ਕਰੋ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਏ।" ਤਦ, ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਦੁਜਾਤੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਤੁਹਾਡੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇਣਗੇ।" ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੇ ਪੰਦਰਵੇਂ ਅਧਿਆਏ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਫਿਰ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਸਤੇ ਅਥਰਵਸ਼ੀਰਸ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਨ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਵਣ ਨਾਮਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਉਹ ਦੁਸਟ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਦਰ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਜੁਲਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਰ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ।" "ਸੂਰਜ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਾੜਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਹਵਾ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਂਦਾ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਡਰ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੇ ਨਾਸ ਵਾਸਤੇ ਕੋਈ ਉਪਾਇ ਸੋਚੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਉਸ ਦੁਸਟ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਉਪਾਇ ਹੁਣ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਸੀ ਕਿ 'ਮੈਂ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਅਜੈਯ ਹੋਵਾਂ,' ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਮੰਨ ਲਿਆ ਸੀ।