ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਅਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ। ਮਾਰੀਚ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਦੈਤ ਸੀ, ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਰਾਅਵਣ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਰਾਅਵਣ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ। ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਲਾਗੇ, ਉਹ ਮਾਰੀਚ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਚਾਲਾਕੀ ਨਾਲ ਦੋ ਪ੍ਰਿੰਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲਿਜਾਣ ਦਾ ਜਨਕ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਅਵਣ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉੱਡ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਟਾਯੂ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਗਰੁੜ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਜਟਾਯੂ ਦੇ ਮਰਨ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਉੱਡੇ ਜਾਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਟਾਯੂ ਦੀ ਅਗਨੀ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਦੈਤ ਕਬੰਧਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਬੰਧਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਬਰੀ, ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਤਪਸਵੀ, ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਸ਼ਬਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਸੀ, ਸ਼ਬਰੀ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ। ਸ਼ਬਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਪੰਪਾ ਜਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਬਾਰੇ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਦੋਸਤਾਨਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਗਵਾਹ ਬਣਾਕੇ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਲੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੰਡੁਭੀ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਦਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਦਸ ਯੋਜਨਾ ਦੂਰ ਫੈਕ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੀ ਬੜੀ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾ ਦਰਖ਼ਤਾਂ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ, ਅਤੇ ਨਰਕ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਭਰੋਸਾ ਬਢ਼ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਗਰਜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਿਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਜ ਨਾਲ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਤਾਰਾ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਲੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਮੰਗ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਲੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਨਮਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਯੋਜਨਾ ਲੰਬਾ ਛਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਉੱਥੇ, ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰਾਅਵਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਆਸ਼ੋਕ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁਬੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਛਾਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸੰਤਵਨਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਪੰਜ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਕਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਪਰ ਆਖਿਰਕਾਰ ਉਹ ਕੈਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ, ਸਿਰਫ਼ ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਬਾਂਦਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ 'ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।' ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਾਰੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਜਿਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਨਲਾ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਪੁਲ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਰਾਅਵਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਡੂੰਗੇ ਸ਼ਰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਇਹ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ, ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਚੱਲੀ ਗਈ, ਸੱਚੀ ਰਹੀ। ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਜਾਣਿਆ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲੀ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਘਵ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਰਾਮ ਨੇ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵਿੱਚ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡਿਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਜਟਾਕੇ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਕਿ ਧਰਮ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਮੂਲਾਂ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸੀ, ਸਦਾ ਲਈ ਯਾਦ ਰਹੇਗੀ।