ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ, ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਇਸ ਖਬਰ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਕਾਫੀ ਗ਼ੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਮਾਰਿਚ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਮਾਰਿਚ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਨਾ ਸੁਣੀ। ਮਾਰਿਚ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਾਕਤਵਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ," ਪਰ ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਅਸਰ ਤਹਿਤ, ਮਾਰਿਚ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤਪੋਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਬਹਿਬੁਦ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਗਿਦੜ ਜਟਾਯੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਟਾਯੂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਕਿਦਨ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਦੁਖ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਜਟਾਯੂ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਕਬੰਧਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕਬੰਧਾ ਸਵਰਗ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਬਰੀ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਤਪੋਸ਼ੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। "ਸ਼ਬਰੀ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੈ," ਕਹਿਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਬਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਜ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਉੱਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵਨਰ ਸੀ। ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਬਾਰੇ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੰਡੁਭੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਦਸ ਯੋਜਨਾ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਹੀ ਬੜੀ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਅਧੋਵਰਤ ਨੂੰ ਫਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਵਧਿਆ। ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸਕਿੰਧਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵੱਲ ਚਲਾ। ਉੱਥੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਰੋਂਦਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਉਭਰਿਆ। ਤਾਰਾ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਲੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਵਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਬਹਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਚਾਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਗਿਦੜ ਸੰਪਾਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਮਹਾਨ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਨਮਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਚੌੜਾ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਜ ਰਾਵਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਅਸ਼ੋਕ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਵਿਚ ਗੁੱਸ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਛਾਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਈ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਰ ਅਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਖਿਰਕਾਰ ਉਹ ਫੜਿਆ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਨਾਇਕ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਬੰਧਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਚੱਲਿਆ। ਫਿਰ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਬਾਂਦਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਖਬਰ ਦੱਸਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ। ਨਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਣ 'ਤੇ, ਨਲਾ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਪੁਲ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਡੂੰਘੀ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਬੋਲਿਆ, ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਇਸ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹੀ। ਫਿਰ, ਅੱਗ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਿਟਾ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀਆਂ ਭਾਈਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਗਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ। ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ 'ਤੇ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡਿਗ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।