ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਯਗਿਆ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣੇ ਅਤੇ ਪੀਣ ਦੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਸਹੂਲਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੋਹਾਂ ਹੀ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਕਹਿੰਦੇ, "ਅਸੀਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸੀਸ ਮਿਲੇ!" ਰਾਘਵ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸੁੰਦਰ ਸਜੇ ਹੋਏ ਪੁਰਸ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਦਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ ਚਮਕਦਾਰ ਜੇਵਲਰੀ ਵਾਲੇ ਕੰਠੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਸਨ, ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਚਾਰਾਂ 'ਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਰੇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿਛੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰ ਦਿਨ, ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ, ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸਨ, ਯਗਿਆ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਰੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਜੋ ਛੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵਾਕਫ ਸਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਵੇ। ਯਗਿਆ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਛੇ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਖੰਭ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਦਿਰਾ ਦੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਵੀ। ਦੋ ਹੋਰ ਖੰਭ śleṣmātaka ਅਤੇ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਜੋ ਪੈਰ ਫੈਲਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਖੰਭ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਯਗਿਆ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ। ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ 21 ਖੰਭਾਂ 'ਤੇ 21 ਜੇਵਲਰੀ ਅਤੇ 21 ਵਸਤ੍ਰ ਲਗਾਏ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਖੰਭ ਕੌਸ਼ਲਤਾਪੂਰਵਕ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਅੱਠ ਕੋਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਸੱਤ ਸਿਧਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਮਾਪ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਅਲਤਾਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਲਈ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਹ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ, ਇਹ ਅਲਤਾਰ ਗਰੁੜ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਅਤੇ ਅਠਾਰਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਅਲਤਾਰ 'ਤੇ ਹਰੇਕ ਦੇਵੀ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ; ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ, ਇੱਕ ਘੋੜਾ ਅਤੇ ਜਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਧੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਪਸ਼ੂ ਯਗਿਆ ਦੇ ਖੰਭਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਉਸ ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਛੁਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਬਿਤਾਈ। ਹੌਟ੍ਰੀ, ਅਧਵਰਯੂ ਅਤੇ ਉਦਗਾਤ੍ਰੀ ਨੇ ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੀ ਆਸ ਪਾਸ ਲੈ ਗਏ। ਪੂਜਾਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪੰਛੀ ਦੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਾਸ ਦੀ ਧੂਂਆਂ ਨੂੰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਸਾਰੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਸਨ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੋਰ ਯਗਿਆ ਲਈ, ਪਲਕਸ਼ਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ 'ਤੇ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਲਈ, ਰੀਡਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਲਪਸੂਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ; ਪਹਿਲਾ ਦਿਨ ਚਤੁਸ਼ਟੋਮਾ ਰੀਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦੂਜਾ ਉਕਥਿਆ, ਗਿਣਤੀ ਕੀਤਾ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਰੀਤੀਆਂ—ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉੱਥੇ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ। ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼ਟੋਮਾ, ਆਯੁਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਭਿਜਿਤ, ਵਿਸ਼ਵਜਿਤ, ਆਪਤੋਰੀਯਾਮਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਗਿਆ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਹੌਟ੍ਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ, ਅਧਵਰਯੂ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਦਗਾਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਘੋੜੇ ਦੇ ਯਗਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਿਤ ਦਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਵੈੰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਯਗਿਆ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਛਾਪ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਹੁਣ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਇਸਦੀ ਸੂਬੇਦਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵਿਆਸਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਓ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਾਨਤਾ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਦਿਓ।" "ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਜੇਵਲ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ, ਸੋਨਾ, ਜਾਂ ਗਾਈਆਂ—ਜੇ ਜੋ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹੈ, ਓ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ; ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਬੋਲੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਲੱਖ ਗਾਈਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਚਾਂਦੀ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਪੂਜਾਰੀ ਇਸ ਧਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੰਡਣ ਲੱਗੇ। ਸਾਧੂ Ṛṣyaśṛṅga ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਪਹਾਰਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਵੰਡ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਸਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਨਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੰਬੂਨਦ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹੱਥ ਦੇ ਗਹਣੇ ਦਿੱਤੇ। ਜਿਸਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਰਘੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੇ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।