ਸਭ ਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੈੱਸਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਜਾ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੂਜੇ ਪ੍ਰੈੱਸਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੈੱਸਣ ਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਲਲੇਖ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਕੋਈ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾ ਛੱਡੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਐਸਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਖੁਦ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ। ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਥੱਕਿਆ ਜਾਂ ਭੁੱਖਾ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ; ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਅਣ-ਸੇਵਕ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੋਸ਼ਕ, ਤਪਸਵੀ, ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ — ਸਭ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਬਿਮਾਰ, ਔਰਤਾਂ, ਤੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਖਾਂਦੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰੀ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉੱਥੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਢੇਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਦਿਸਦੇ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੀਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਮਿਲਦੀ। ਦੁਇਜਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦੇ, ਕਹਿੰਦੇ, "ਇਹ ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਠੀਕ ਤਿਆਰ ਹੋਏ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ — ਤੁਹਾਡੀ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ!" ਰਾਘਵ ਇਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਸੁੰਦਰ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ ਮਰਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਹੋਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਜਵੇਲਰੀ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ। ਵਿਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵਾਕ-ਪਟੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਰਕ-ਵਾਦ ਵਿੱਚ ਲੱਗਦੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ। ਦਿਨ-ਪਰ-ਦਿਨ, ਨਿਪੁੰਨ ਦੁਇਜਨ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਜਨ-ਸਥਲ 'ਤੇ ਸਭ ਰੀਤੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਛੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਤੋਂ ਅਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਅਣ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਅਣ-ਪੜ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਰਕ-ਵਾਦ ਵਿੱਚ ਅਣ-ਨਿਪੁੰਨ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਦੇ ਠੰਡੀ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਛੇ ਬਿਲਵਾ ਦੀਆਂ, ਛੇ ਖਦੀਰਾ ਦੀਆਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਛੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਇੱਕ ਸ਼ਲੇਸ਼ਮਾਤਕਾ ਤੇ ਇੱਕ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਇਹ ਸਭ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਯਜਨ-ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਜਾਂਦੀ। ਉੱਥੇ ਇਕੱਤੀ sacrificial posts, ਹਰ ਇੱਕ 'ਤੇ ਇਕੱਤੀ ਰਤਨ, ਤੇ ਇਕੱਤੀ ਵਸਤ੍ਰ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ। ਇਹ posts, ਨਿਪੁੰਨ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਠੀਕ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਅਠ-ਪਾਸੇ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਅਕਾਰ ਵਾਲੇ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ। ਉਹ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪੁਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ। ਇਟਾਂ ਵੀ ਨਿਯਮ ਤੇ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ; ਆਗ ਦਾ ਚੌਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਵਿਧੀ-ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਰਚਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਉਹ ਚੌਕ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ; ਗਰੁੜਾ-ਆਕਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖ, ਤਿੰਨ-ਤਹਾ, ਤੇ ਅਠਾਰਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ। ਉੱਥੇ, ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਸ਼ੂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ; ਸੱਪ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ। ਘੋੜਾ ਤੇ ਜਲ-ਜੀਵ ਵੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ। ਤਿੰਨ-ਸੌ ਪਸ਼ੂ ਯਜਨ-ਠੰਡੀ 'ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨ-ਸਮਾਨ ਘੋੜਾ। ਕੌਸਲਿਆ, ਉਸ ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਚਾਕੂਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਦੀ। ਸਥਿਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਪੰਛੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੌਸਲਿਆ, ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ, ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਉੱਥੇ ਬਿਤਾਉਂਦੀ। ਹੋਤ੍ਰ, ਅਧਵਰਯੁ, ਤੇ ਉਦਗਾਤ੍ਰ, ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਕੇ, ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਂਦੇ। ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਵ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ, ਪੰਛੀ ਦੀ ਚਰਬੀ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਦੇ। ਰਾਜਾ, ਚਰਬੀ ਦੇ ਧੂੰਏ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਯਥਾ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਯਥਾ-ਕ੍ਰਮ, ਸ਼ੁਧਤਾ ਲਈ ਸਾਂਸ ਲੈਂਦਾ। ਸਭ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸੋਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਦੇ। ਹੋਰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਵਨ ਪਲਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਟਹਣੀਆਂ 'ਤੇ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਿੱਚ, ਰੀਡ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਪਾਤਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਚਲਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਲਪ-ਸੂਤਰ ਅਨੁਸਾਰ; ਪਹਿਲਾ ਚਤੁਸ਼ਟੋਮਾ ਵਿਧੀ ਨਾਲ। ਦੂਜਾ ਉਕਥਿਆ, ਗਣਿਤ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਵਿਧੀਆਂ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਉੱਥੇ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਜੋਤਿਸ਼ਟੋਮਾ, ਆਯੁਸ਼ੀ, ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ; ਅਭਿਜਿਤ, ਵਿਸ਼ਵਜਿਤ, ਆਪਤੋਰੀਆਮਾ, ਤੇ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਵੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ। ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਰਬੀ ਦਿਸਾ ਹੋਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਪੱਛਮੀ ਅਧਵਰਯੁ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ। ਉਦਗਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਦਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ। ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਧੀ, ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।